Özet:
Amaç: Araştırmamızda kedi ve köpeklerde yüzeysel mikozlara neden olan Dermatofit etkenlerinin direkt mikroskobi ve fenotipik yöntemlerle izole edilmesi, genotipik yöntemlerle tiplendirilmesi ve antifungal etken maddelerine dirençliliklerinin belirlenmesi hedeflenmektedir.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada araştırma materyalini, İstanbul ilinde dermatofit şüphesi bulunan farklı yaş, ırk ve cinsiyetteki 43 köpek ve 40 kediden alınan toplam 83 deri kazıntısı ve kıl örneği oluşturmuştur. Dermatofitlerin fenotipik tanımlanması amacıyla örnekler Dermatophyte Test Medium besiyerlerine ekilmiş, mikroskobik incelemeler laktofenol mavisi ile gerçekleştirilmiştir. Pozitif örnekler Sanger sekans yöntemi ile tür düzeyinde tanımlanmıştır. Antifungal duyarlılık testleri ise Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi kullanılarak, CLSI standartlarına uygun şekilde çeşitli antifungal ajanlara karşı gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Toplam 83 örneğin 20’sinde (%24,1) fenotipik olarak dermatofit üremesi saptanmış olup, bu izolatların %55’i köpeklerden, %45’i kedilerden elde edilmiştir. Sanger sekans analizleri sonucunda izolatların tür dağılımı; %50 Nannizzia gypsea, %20 Trichophyton simii, %20 Microsporum canis ve %10 Trichophyton rubrum olarak belirlenmiş, T. rubrum yalnızca köpek örneklerinde saptanmıştır. Antifungal duyarlılık testlerinde ise tüm izolatların flusitozine karşı %100 dirençli olduğu belirlenmiştir. Buna karşın en düşük direnç oranı mikonazol için saptanmış olup, nistatin ise ikinci en düşük direnç oranına sahip antifungal olarak belirlenmiştir.
Sonuç: Kedi ve köpeklerde dermatofit enfeksiyonlarının yalnızca tür çeşitliliği açısından değil, aynı zamanda antifungal direnç profili bakımından da önemli olduğunu göstermiştir. Klinik uygulamalarda doğru tanı ve uygun antifungal seçiminin de tedaviye katkısı bulunmaktadır.
