http://hdl.handle.net/11607/2435 Wed, 15 Apr 2026 23:47:38 GMT 2026-04-15T23:47:38Z http://hdl.handle.net/11607/2513 Bitki genetik kaynakları ve tahıllardaki durumu Altındal, Demet; Akgün, İlknur Genetik çeşitlilik içeren bitki genetik kaynakları son yıllarda üstün nitelikli bitki çeşitlerinin geliştirilmesi için gerekli hammadde niteliğindedir. Ancak bitki genetik kaynakların bitki ıslahında kullanılması erozyona neden olmakta ve dünya gıda güvenliği için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Genetik çeşitliliğin azalması, meydana gelen genetik erozyonun belirlenmesi ve değerlendirilmesi birinci önceliktir. Bu nedenle genetik erozyon sonuçları belirlenmeli ve genetik kaynakların korunması gerekmektedir. Ülkemizde beslenme bakımından önemli olan tahıllar bitki çeşitliliği açısından da önemli kaynaklara sahiptir. Buğday başta olmak üzere tahılların korunması ve devamlılığının sağlanabilmesi için gereken önlemler yeterince alınmamaktadır. Bitki gen kaynakları yönünden zengin olan ülkemiz, genetik kaynakların belirlenmesi ve korunması konusunda stratejiler üreten ve uygulayan ülkelerden biri olmak zorundadır.; In recent years, plant genetic resources, including genetic diversity is necesary for the development of superior quality raw materials plant varieties However, the use of plant genetic resources in plant breeding leads to erosion and constitutes a serious threat to world food security. The reduction of genetic diversity, identifying and assessing the genetic erosion taking place is the first priority. Therefore, the results of genetic erosion should be determined and must be the conservation of genetic resources. Cereals which are important in nutrition in our country and has significant resources in terms of plant diversity. Mainly in wheat, cereals conservation and measures to provide sustainability are not enough. Our country is rich in plant genetic resources, therefore conservation of genetic resources in identifying and producing and implementing strategies must be one of the countries. Thu, 01 Jan 2015 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11607/2513 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2511 Balık ve balık ürünlerinde biyojen aminlerin varlığı Yıldız, Pınar Oğuzhan; Kırım, Birsen Biyojen aminler hayvan, bitki ve mikroorganizmaların normal metabolizmasında rol alan düşük molekül ağırlıklı organik bazlardır. Genellikle serbest aminoasitlerin mikrobiyal enzimlerle dekarboksilasyonu sonucu oluşmaktadır. Bu bileşikler, insan ve hayvanlarda toksik etkiye sahip olabilmektedirler. Biyojen aminler, olgunlaştırma veya fermantasyon işlemleri ile üretilen çeşitli gıdalarda ve içeceklerde bulunmaktadır. Biyojen amin içeren gıdalar arasında balık ve balık ürünleri, et ürünleri, yumurta, peynir çeşitleri, fermente sebzeler ve soya fasulyesi ürünleri, bira ve şarap yer almaktadır. Biyojenik aminler kimyasal olarak alifatik (putresin, kadaverin, spermin, spermidin), aromatik (tiramin, feniletilamin) ve heterosiklik (histamin, triptamin) yapıda olabilirler. Balık kasında en sık bulunan aminler histamin, kadaverin ve putresindir. Bu derlemede, biyojenik aminlerin önemi ve bunların balık ve balık ürünlerinde oluşumu üzerinde durulmuştur.; Biogenic amines are low molecular organic bases in normal metabolisms of animal, vegetable and microorganisms. These amines are formed by decarboxylation of free amino acids with microbial enzymes. These compounds can have toxic efffects in human and animal. Biogenic amines, produced by ripening or fermentation processes are in various foods and beverages. Biogenic amines such as fish, fish products, meat products, eggs, cheese, fermented vegetables, soy bean products, beer and wine are available. The chemical structure of bioljenik amines aliphatic (putrescine, cadaverine, spermine, spermidine), aromatic (tyramine, phenylethylamine) and heterocyclic (histamine, tryptamin) are vary. Most commonly amines are histamine, cadaverine and putresin in fish muscle. In this review, significance on the biogenic amines and the formation this amines of in fish and fish products were examined. Thu, 01 Jan 2015 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11607/2511 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2510 Fitopatoloji laboratuvarında sterilizasyon ve dezenfeksiyon yöntemleri Özyılmaz, Ümit Sterilizasyon ve dezenfeksiyon işlemi tüm mikrobiyolojik çalışmaların temelini oluşturmaktadır. Fitopatoloji laboratuvarında, bu işlemlerden özellikle fungal ve bakteriyel etmenlerin bitkiden izolasyonu, çoğaltılması, saf kültürlerinin elde edilmesi, tanılanması ve diğer bütün testlerde ön koşul olarak yararlanılmaktadır. Gerek yanlış sterilizasyon yönteminin seçilmesi, gerekse uygun koşulların elde edilememesinden dolayı sterilizasyon amacına ulaşamamakta ve bazen de bu durumun farkına bile varılamamaktadır. Hatta insan sağlığı açısından risk de oluşturmaktadır. Bu nedenle sterilizasyonun amacına ulaşılabilmesi için doğru yöntemin ve doğru koşulların uygulanması son derece önemlidir. Sterilizasyon amacıyla kullanılan en yaygın yöntemler; kuru ve nemli yüksek sıcaklıklar, UV ışınlar ve bazı kimyasallardır. Bu çalışmada, malzemelerin veya maddelerin doğru yöntemler ve koşullar altında sterilize edilmesi, uygulamaların insana olabilecek zararları da göz önünde tutularak derlenmiştir.; Sterilization and disinfection processes are fundamental to all microbiological studies. In Phytopathology laboratories, Isolating microorganisms especially fungal or bacterial pathogens in plants, obtaining pure cultures, growing and identification of them and carrying out all other tests are based on these methods. Selecting wrong sterilization methods and applying inappropriate conditions are hard to achieved success, in some cases this situation is even noticed. In fact constitutes a risk to human health as well. Therefore, in order to reach success, chosen the right method and right condition are extremely important. In sterilization, dry and wet high temperatures, UV rays and some chemicals are the most widely used methods for this purpose. In this study, right methods and conditions for sterilization of materials are reviewed while consider its probable health risk to human. Thu, 01 Jan 2015 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11607/2510 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2505 Mısırda kükürt uygulamasının vegetatif ve generatif olum süreslerine, büyüme derece gün değerleri ile tane mineral içeriğine etkisinin belirlenmesi Koca, Yakup Onur; Erekul, Osman Bu çalışmanın amacı farklı dozlarda ve farklı uygulama zamanlarında uygulanan kükürt’ün mısırın gelişimine olan etkisinin belirlenmesidir. Buna ek olarak kükürt'ün mısır tanesinde mineral içeriğine olan etkisi de incelenmiştir. Bunun için 2013 ve 2014 yıllarında kurulan çalışma Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme tarlalarında yürütülmüştür. Çalışmada 7 melez mısır çeşidi (İnove, Calipso, Miami, İndaco, Locroso, 31G98 ve Lacasta) kullanılmıştır. Kükürt uygulama formu elementer toz kükürt şeklinde olmuştur. Uygulama miktarı ise baz doygunluğuna göre katyon değişim kapasitesi hesaplanarak pH'yı bir birim düşürebilmek için gereken miktar “doz 1” olarak tanımlanmış ve bunun iki katı “doz 2” olarak belirlenmiştir. Buna göre kükürt uygulama şekilleri; “standart” (hiç kükürt uygulanmamış standart gübreleme N,P,K yapılmış), “Uyg.1” (ekimde doz 1 uygulaması), “Uyg.2” (ekimde doz 2 uygulaması), “Uyg.3” (ekimden yaklaşık 2 ay önce doz 1 uygulaması) ve “Uyg.4” (ekimden yaklaşık 2 ay önce doz 2 uygulaması) olarak planlanmıştır. Tüm bunlara ek olarak hiç gübre verilmemiş “kontrol” parselleri de kurulmuştur. Deneme sonucunda bitkilerin vejetatif ve genaratif dönem için elde edilen büyüme derece gün (BDG) değerleri, tanede çinko (Zn), mangan (Mn), demir (Fe), bakır (Cu) miktarları incelenmiştir. Elementer kükürt mısırın vejetasyon süresini uzatmıştır. Özellikle generatif olum süresini uzatmış ve hesaplanan BDG değerlerini etkilemiştir. Çalışmanın sonucunda S dozlarının, uygulama zamanlarının ve interaksiyonunun tanede Zn, Mn, Fe, ve Cu oranları üzerine önemli etkileri saptanmıştır. En yüksek tanede Zn miktarı kontrol uygulamasında, Mn ve Fe miktarları Uyg2.'de ve Cu miktarı ise Uyg4.'de ölçülmüştür.; The purpose of the study was investigated effect of different sulfur doses and application dates on corn plant growing. Besides the sulfur effects on content of mineral rate of corn seed is also determined. Experiment was conducted Adnan Menderes University, on the experiment field of Agriculture Faculty. Seven maize hybrids (Inove, Calipso, Miami, Indaco, Locroso, 31G98 and Lacasta) were selected to materials of the study. Application doses of sulfur were determinate with calculating cation exchange capacity as “dose 1” which to reduce a unit of pH and “dose 2” which to reduce two unit of pH. According to these doses, field practices were applied “standard” -1 -1 -1 [(no sulfur application and only standard fertilization (210 kg.ha N, 60 kg.ha P O , 60 kg.ha K O)], “ App.1” 2 5 2 (standard fertilization and dose 1 application on planting time), “App.2” (standard fertilization and dose 2 application on planting time), “App.3” (standard fertilization and dose 1 application before 8 week of planting time), “App.4” (standard fertilization and dose 2 application before 8 week of planting time) and control (no application). Growing degree days (GDD) values were measured of vegetative and generative stages. In addition content of Zn, Mn, Fe, Cu values were measured. S element effected corn growing period length especially generative period and calculating GDD values. The results of this study indicated that different S levels and application date and their interactions had statistically affected Zn, Mn, and Fe and Cu ratio of grain. It was measured that the highest Zn rate on the control parcel. Similarly the highest Mn and Fe rate were measured on the App2. and the highest Cu rate on the App4. Thu, 01 Jan 2015 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11607/2505 2015-01-01T00:00:00Z