2013

Diyabetli hastalarin öz-bakim gücü ve algiladiklari sosyal desteğin değerlendirilmesi

Tue, 01 Jan 2013 00:00:00 GMT

Diyabetli hastalarin öz-bakim gücü ve algiladiklari sosyal desteğin değerlendirilmesi Karakurt, Papatya; Aşılar, Rabia Hasanhacıoğlu; Yıldırım, Arzu AMAÇ: Bu araştırma, diyabetli hastaların öz-bakım gücü ve algıladıkları sosyal desteğin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. GEREÇ ve YÖNTEM: Tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırmanin evrenini, Eylül 2008-Mart 2009 tarihleri arasında Erzincan Devlet Hastanesi B Blok Dahiliye Kliniklerinde tedavi gören tip 1 ve tip 2 diyabetli hastalar, örneklemini ise araştırmaya katılmaya gönüllü olan, iletişime açık 103 diyabet hastası oluşturmuştur. Veriler, soru formu, Öz-Bakim Gücü Ölçeği ve Çok Boyutlu Algilanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzdelik, Kruskall Wallis, Mann Whitney-U, t testi ve Korelasyon Analizi testleri kullanılmıştır. BULGULAR: Diyabetli hastalarin Öz-Bakim Gücü Ölçeği puan ortalamasi 82.84±19.75, Çok Boyutlu Algilanan Sosyal Destek Ölçeği toplam puan ortalamasi 45.34±9.93 olarak belirlenmiştir. Hastalarin ekonomik durumu ile öz-bakim gücü puan ortalamaları, kan şekerini kontrol ettirme durumu ile sosyal destek ölçeğinin arkadaş alt boyutu puan ortalaması, diyabetin tipi ile aile alt boyutu puan ortalamasi arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Ayrica Öz-Bakim Gücü Ölçeği ile Çok Boyutlu Algilanan Sosyal Destek Ölçeği'nin bir alt boyutu olan arkadaştan algılanan sosyal destek puan ortalamaları arasında yapılan korelasyon sonucunda, arkadaştan algilanan sosyal destek artikça öz-bakim gücü puan ortalamasının anlamlı olacak şekilde arttığı belirlenmiştir. SONUÇ: Diyabetli hastalarının bireysel özellikleri de göz önüne alınarak, sosyal ve psikolojik değişikliklere adaptasyonunu kolaylaştırmak için sosyal destek ve öz-bakım davranışlarını geliştirmeye yönelik bilgilendirilme yapılmalıdır.; OBJECTIVE: The research was conducted to evaluate the self-care agency and perceived social support in patients with diabetes mellitus. MATERIALS and METHODS: The population of this descriptive study consisted of patients with type 1 and 2 diabetes mellitus who received treatment in the Internal Diseases Clinic in Block B of Erzincan Devlet Hastanesi between September 2008 and March 2009, and the sample included 103 diabetic patients who volunteered to participate in the study and who were able to communicate. Data were collected by face to face interview technique, using a questionnaire, the Self-care Agency Scale (SCAS) and the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS). Percentage, Kruskal-Wallis test, Mann Whitney-U test, t-test and Correlation Analysis were used in data analyses. RESULTS: SCAS score average and MSPSS total score average of diabetes patients were determined as 82.84±19.75 and 45.34±9.93, respectively. There was a statistically significant difference between the patients' economic status and self-care agency score averages, their status of having their blood sugar checked and the friends subscale score average of the social support scale, diabetes type and the family subscale score average. Furthermore, as a result of the correlation between the total score averages of SCAS and MSPSS's subscale of perceived social support from friends, it was determined that self-care agency score averages increased significantly with the increase in perceived social support from friends. CONCLUSION: Taking the individual characteristics of diabetes patients into consideration, these patients should be informed about social support and self-care agency behaviours in order to facilitate their adaptation to social and psychological changes.

Talasemi major'lu hastalarda oral şelatörlerin yaşam kalitesine etkisi

Tue, 01 Jan 2013 00:00:00 GMT

Talasemi major'lu hastalarda oral şelatörlerin yaşam kalitesine etkisi Uygun, Vedat; Tayfun, Funda; Akcan, Mediha; Karasu, Gülsün; Küpesiz, Alphan; Yeşilipek, Akif AMAÇ: Talasemi major'da yaşam kalitesini düşüren en önemli etkenlerden biri deferoksaminin uzun süreli subkutan uygulanmasının getirdiği zorluklardır. Bu kesitsel çalışmada, 8-18 yaş arası beta talasemı major'lu okul çocuklarında oral şelatörlerın yaşam kalitesine etkisi değerlendirilmiştir. GEREÇ ve YÖNTEM: Aynı merkezde en az 1 yıldır izlemde olan, talasemi major tanısı almış 32 hasta değerlendirildi. Deferıprone 40-75 mg/kg/g ve deferasıroks 20-40 mg/kg/g dozunda alınırken, deferıpron günde 3 dozda ve deferasıroks sabah tek dozda oral alındı. Yaşam kalıtesı değerlendırmesınde PedsQL anketı hastalara ve ebeveynlerıne ayrı olarak uygulandı. istatıstıksel değerlendırmede, ıkı gruba aıt nıcel değışkenlerın karşılaştırılması amacıyla Student's t testı veya Mann-Whıtney U testı kullanılmıştır. istatıstıksel olarak anlamlılık ıçın p<0.05 kabul edılmıştır. BULGULAR: Oral şelatör kullanımının, çocukların kendılerıne göre yaşam kalıtesı toplam puanına etkısı olmamakla beraber ebeveynlere göre deferasıroks alan hastaların deferıprone alanlara göre yaşam kalıtesı puan ortalamasının anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p=0.019). Transfüzyon sıklığının artışı, ıstatıstıksel olarak anlamlı olmasa da, yaşam kalitesini düşürdüğü gözlendı. SONUÇ: Yaşam boyu tedavı uygulanmasının talasemı majordakı yaşam kalıtesıne etkısı nedenıyle hastalara olabıldığınce az sıklıkta hastane vızıtı ve tedavı uygulanması gerekmektedır. Çalışmamızda daha az doz sıklığında uygulanan deferasıroks'un yaşam kalitesini deferıpron'a göre arttırdığı gözlenmiştir.; OBJECTIVE: One of the most important factors which decrease the quality of life of thalassemia major patients is the discomfort of long term subcutanous administration of deferoxamine. In this cross sectional study, we analysed the effect of oral chelator usage on quality of life of beta thalassemia major patients who are 8-18 years old school children. MATERIALS and METHODS: We studied 32 thalassemia major patients who were under observation for at least one year at the same center. Deferiprone and deferasirox were used in a dose of 40-75 mg/kg/d thrice daily and 10-40 mg/kg/d once daily in the morning, respectively. PedsQL was used separately for patients and their parents to assess the quality of life. Statistical analyses were perfomd to compare the two groups´ quantitative variables using the Student t-test or Mann-Whitney U test. Statistically signi? cant meant a p-value of less than 0.05. RESULTS: We determined that oral chelator usage did not affect the overall score of quality of life according to the self -reports of children, however according to the parents, the patients using deferasirox had significantly better quality of life than the patients using deferiprone (p=0.019). Higher frequency of transfusion decreased the quality of life scores, however it was not significant. CONCLUSION: Because of the major effect of lifelong treatment on quality of life in thalassemia major, hospital visits and treatments should be in lower frequency. We determined that deferasirox with a lower frequency of dosage application improved quality of life better than deferiprone in users.

Tek tarafli alar kartilaj yokluğu ve tedavi yaklaşimi: olgu sunumu

Tue, 01 Jan 2013 00:00:00 GMT

Tek tarafli alar kartilaj yokluğu ve tedavi yaklaşimi: olgu sunumu Kansu, Leyla; Aydın, Erdinç Alar kıkırdaklar burnun alt 1/3 bölümünde yer alan kıkırdaklardır. Burnun uç kısmının desteği, şekli ve simetrisi bu kıkırdaklar tarafından sağlanmaktadır. Alar kıkırdakların şekli, büyüklüğü ve pozisyonu burun tipinin şeklini belirlediği gibi aynı zamanda burnun solunum fonksiyonunda da etkilidir Alar kıkırdakların büyüklük ve şekli kişiden kişiye farklılık gösterir. Fakat yokluğu oldukça nadir rastlanan bir durumdur. Genellikle travma ve enfeksiyon gibi nedenlere bağlıdır. Burun alar kıkırdaklarının yokluğu hem estetik açıdan nazal tipte şekil bozukluğuna hem de solunum fonksiyon bozukluğu problemlerine neden olur. Bu çalışmada, 37 yaşında burun tıkanıklığı şikâyeti ile başvuran, açık teknik septorinoplasti ameliyatı sırasında sağ alar kıkırdak kısmi yokluğu tespit edilen bayan hasta sunulmuş ve alar kıkırdak yokluğunun tedavisi tartışılmıştır.; Alar cartilages are located in the lower 1/3 area of the nose. These cartilages are providing support, symmetry and contour to the nasal tip. The shape, size and position of alar cartilages are important both for the shape of the nasal tip and also for functional breathing. The size and shape of alar cartilages are different from person to person. But, congenital isolated absence of alar cartilage is seen very rarely. Trauma and infection are most common etiological causes. Alar cartilages agenesis of noses causes both aesthetic problems due to deformity of the nasal tip's shape and breathing functional problems. Here, we present a case of 37 year-old woman who has partial isolated right alar cartilage agenesis which has diagnosed at open technique septorhinoplasty; also the treatment of alar cartilages agenesis are discussed.

Tip 1 arnold chiari malformasyonlu hastada epidural anestezi sonrası gelişen servikal epidural hematom ve baş ağrısı

Tue, 01 Jan 2013 00:00:00 GMT

Tip 1 arnold chiari malformasyonlu hastada epidural anestezi sonrası gelişen servikal epidural hematom ve baş ağrısı Ayvat, Pınar; Ünde, Abdullah Cem Spinal anestezinin en yaygın komplikasyonlarından biri baş ağrısıdır. Sıklığı yıllar içerisinde % 0,2 ile % 24 arasında değişiklik göstermiştir. Akut baş ağrısı yapan diğer nedenlerden dikkatli bir anamnez ve fizik muayene ile ayrılması gerekmektedir. Biz bu olgu sunumunda travma sonrası ortopedi tarafından spinal epidural anestezi ile operasyona alınan, sonrasında başağrısı ve ense sertliği şikayeti olan, postoperatif tetkiklerde servikal epidural hematom tespit edilen Tip 1 Arnold Chiari Malformasyonlu bir hastayı tartıştık.; One of the most common complications of spinal anesthesia is headache. Its frequency changed between the values of 0,2 % and 24 % through the years. It should be differentiated from other reasons of acute headache by physical examination and a serious anamnesis.In this essay, we examined a patient who was operated by orthopedics with spinal epidural anesthesia after trauma. The patient had post operative headache and nape hardness, also in postoperative examination cervical epidural hematoma Type 1 Arnold Chiari Malformation was identified in patient.