http://hdl.handle.net/11607/1781 2026-04-05T15:55:11Z http://hdl.handle.net/11607/2286 A case of pneumomediastinum due to positive end-expiratory pressure Özkol, Mine; Er, Ali; Düzgün, Fatih; Kocatürk, Özlem; Tunçyürek, Özüm; Bayrak, Fatma; Bulut, Emine Meltem; Karataş, Neslihan A 26-year-old female patient, who presented to the emergency department with chronic renal failure, general condition disturbance and dyspnea, was intubated due to low oxygen saturation. The results of the blood biochemical test were normal except for low saturation. Our case did not have any coronary artery disease or obstructive pulmonary disease. While she was undergoing the positive end-expiratory pressure (PEEP) treatment in the intensive care unit, the patient was detected to have right heart failure on her echocardiogram examination and pneumomediastinum was found on her direct radiography examination and on chest x-ray and computed tomography (CT) on the 2nd day of her hospitalization. The development of pneumomediastinum associated with PEEP for low saturation appears to be a rare phenomenon. In accompany with the findings of the case, the examination data and the literature information were prepared as a case report.; Kronik böbrek yetmezliği, genel durum bozukluğu ve solunum sıkıntısı ile acil servise başvuran 26 yaşındaki kadın hasta satürasyon problemi nedeniyle entübe edildi. Satürasyon düşüklüğü dışında genel kan biyokimyasında belirgin patoloji ayırt edilmedi. Olguda koroner arter hastalığı ya da kronik obstruktif akciğer hastalığı yoktu. Yoğun bakımda, pozitif ekspiryum sonu basınç (PEEP) tedavisi altındayken, ekokardiyografi (EKO) tetkikinde olgunun sağ kalp yetmezliği olduğu ve direkt grafi tetkikinde, yatışının 2. gününde akciğer grafisinde ve bilgisayarlı tomografi (BT) tetkikinde pnömomediyastinum tespit edildi. Düşük saturasyon için yapılan pozitif expirium sonu basınç (PEEP) tedavisi altında iken pnömomediastinum gelişmesi nadir bir durumdur. Olgunun bulguları eşliğinde tetkik verileri ve literatür bilgisi olgu sunumu olarak hazırlandı. 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2285 Plazmositom olgusunda “mini beyin” görünümü: bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme bulguları Çalışkan, Emine; Savaş, Recep Aksiyel iskeleti, özellikle de vertebra korpusunu tutan bir çok tümöral patoloji bulunmaktadır ve nadiren tipik veya patognomonik radyolojik görünümler mevcuttur. “Mini beyin” görünümü soliter plazmositomda tanımlanan; plazmositom için nadir ancak karakteristik olarak kabul edilen ve kaba sulkuslu beyine benzeyen manyetik rezonans görüntüleme (MRG) görünümüdür. Yavaş gelişen tümöral lizis ve destrüksiyon, kompansatuar trabeküler kabalaşma ve kortikal kalınlaşma böyle bir görünüme neden olmaktadır. “Mini beyin” görünümü literatürde şimdiye kadar sadece soliter plazmasitom için tanımlanmıştır. Bizim olgumuz da histopatolojik olarak tanı almış soliter plazmositom olgusu olup bilgisayarlı tomografi (BT) ve MRG bulguları ile tanı ve ayırıcı tanı tartışılmıştır.; There are several tumoral pathologies involving the axial skeleton, particularly the vertebral body and rarely typical or pathognomonic radiographic appearance are available. “Mini brain” appearance on magnetic resonance imaging (MRI), as defined in solitary plasmacytoma, is considered a rare but characteristic finding for plasmacytoma and resembles a cross-section of the sulci of the brain. Slowgrowing tumor lysis and destruction, compensatory coarsening of trabeculae and cortical thickening cause such an appearance. In the literature, mini brain appearance has been described only for solitary plasmacytoma. We present a case of solitary plasmacytoma diagnosed histopathologically and discuss the diagnosis and differential diagnosis with computed tomography (CT) and MRI findings. 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2284 Burkitt lenfomalı bir çocukta izole skrotal deri relapsı Köse, Doğan; Kıvrak, Ali Sami; Uğraş, Serdar; Köksal, Yavuz En hızlı büyüyen insan tümörü olan Burkitt lenfoma (BL), agresif bir B hücre neoplazisidir. Genellikle ekstranodal bir hastalık şeklinde ortaya çıkar. Ekstranodal alanlara metastazı da sıktır ancak cilt tutulumu nadirdir. On bir yaşında erkek hasta, karın ağrısı ve yutma güçlüğü şikayeti ile başvurdu. Batın sol alt kadranda tespit edilen kitleye uygulanan trucut biyopsi ile BL tanısı konuldu ve BFM-95 B hücreli Non-Hodgkin lenfomu (NHL) tedavi protokolü uygulandı. Hasta tedavi bitiminden 1,5 ay sonra sağ skrotal şişlik şikayeti ile tekrar başvurdu. Fizik muayenesinde, sağ skrotal ödem ve kızarıklık vardı. Skrotum cildinden yapılan biyopsi ile hastaya relaps BL tanısı konuldu ve LMB-Grup C tedavi protokolü uygulandı. Tedavi bitiminden 20 ay sonra hasta batında şişlik ve ağrı şikâyeti ile tekrar geldi. Muayenesinde; batında sol üst-orta kadranda bir kitle saptandı. Yapılan biyopsinin sonucu yine BL olarak rapor edildi ve hastaya COPM (vinkristin, prednizolon, siklofosfamid, metotreksat) tedavi protokolü ile birlikte rituksimab başlandı. Ancak santral sinir sistemi relapsı gelişti ve hasta kaybedildi. Bu olgu daha önce literatürde izole skrotal cilt relapsı bildirilmediği için sunulmuştur.; Burkitt lymphoma (BL) that is the most rapidly growing human tumor is an aggressive B-cell neoplasia. It generally occurs as an extranodal disease. Its metastasis into extranodal areas is also frequent, however, its cutaneous involvement is rare. An 11-year-old male presented with the complaints of abdominal pain and difficulty in swallowing. The patient was diagnosed with BL by trucut biopsy that was performed for a mass identified in the left upper abdominal quadrant and B-cell Non-Hodgkin’s lymphoma (NHL) BFM 95 treatment protocol was applied. The patient applied again for the complaint of right scrotal swelling 1.5 months after the completion of therapy. On physical examination, right scrotal edema and redness were identified. The patient was diagnosed with relapsed BL by biopsy taken from scrotal skin and LMB-Group C treatment protocol was applied. The patient came again with the complaints of abdominal swelling and pain 20 months after the completion of therapy. On physical examination, a mass was detected in the left mid-upper quadrant of the abdomen. The result of biopsy was reported as BL again and COPM (cyclophosphamide, vincristine, prednisolone, and methotrexate) treatment protocol and rituximab were started. However, central nervous system (CNS) relapse developed and the patient was lost. This case was presented because isolated scrotal skin relapse has not been reported in the literature. 2015-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11607/2275 Pregnancy outcomes and surgical management of pregnancy complicated by appendicitis: obstetrician view Şimşek, Deniz; Turan, Özgür Deniz; Ergenoğlu, Ahmet Mete; Sezer, Taylan Özgür; Şahin, Çağdaş; Demir, Halit Batuhan Objective: To evaluate the pregnancy outcomes of patients who underwent appendectomy during pregnancy. Materials and Methods: Patients who underwent appendectomy between years 2010 and 2014 were retrospectively evaluated. All patients’ pregnancy outcomes were followed-up by using university registry system and telephone interview. Patients were evaluated regarding age, gestational age, clinical and laboratory examinations, imaging studies, mean time interval between emergency department and operation, mean operative time, pregnancy outcome and pathologic results of the appendix. Results: Thirty-nine patients were included in the study. Sixteen of 39 patients were in the first, 15 of them in the second and 8 of them were in the third trimester of the pregnancy. Three patients underwent laparoscopic appendectomy and the rest underwent laparotomy. In pathologic evaluation of the appendix, seven patients (17%) had normal appendix, 4 patients had perforated appendix, one patient had neuro-endocrine tumor and rest of the patients had appendicitis. Two missed abortion occurred after operation, rest of the patients had live birth. Six of them were preterm and 31 had term birth. Twelve patients delivered through vaginal birth and the rest via caesarean section. Twenty patients were in the first half of the pregnancy (group 1) and 19 patients were in the second half of the pregnancy (group 2). There were no significant differences between the groups in operation time and mean time interval between emergency administration and operation. Conclusion: Delayed operation and negative appendectomy can cause adverse pregnancy outcomes. Expectant management in suspected cases may decrease negative appendectomy rates but can also lead to perforation. Computed tomography and MRI ought to be considered if ultrasonography is inconclusive. Tocolytic regimens can be administered to prevent threatened preterm labor. Obstetric indications were valid for delivery mode.; Amaç: Gebeliğinde apendektomi yapılan hastaların gebelik sonuçlarının değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntemler: 2010-2014 yılları arasında apendektomi yapılan hastalar retrospektif olarak incelendi. Tüm hastaların gebelik sonuçları üniversite kayıt sistemi ve telefon görüşmeleri ile takip edildi. Hastalar yaş, gebelik yaşı, klinik ve laboratuvar muayeneleri, görüntüleme çalışmaları, acil servis ve operasyon arasındaki ortalama zaman, ortalama operasyon süresi, gebelik sonucu ve apandiksin patoloji sonucuna göre değerlendirildi. Bulgular: Otuz dokuz hasta çalışmaya dahil edildi. Otuz dokuz hastanın 16’sı ilk, 15’i ikinci ve 8’i gebeliğin üçüncü trimesterindeydi. Üç hastaya laparoskopik apendektomi kalanlarına laparatomi yapıldı. Apendiksin patolojik değerlendirilmesinde, yedi hasta (17%) normal apendiks, dört hasta perfore apendiks, bir hasta nöro-endokrin tümor ve kalanları apandisit saptandı. Operasyon sonrası iki missed abortus meydana gelirken kalanları canlı doğum yaptı. Bunlardan altısı preterm ve otuz biri term doğum yaptı. On iki hasta vajinal yolla ve kalanları sezaryen yoluyla doğurtuldu. Yirmi hasta gebeliğin birinci yarısında (grup 1) ve 19 hasta gebeliğin ikinci yarısındaydı (grup 2). Gruplar arasında operasyon zamanı ve acile kabul ile operasyon arasındaki ortalama zaman aralığı açısıdan anlamlı farklılık yoktu. Sonuç: Gecikmiş operasyon ve negatif apendektomi olumsuz gebelik sonuçlarına neden olabilir. Şüpheli olgulardaki izlem tedavisi negatif apendektomi oranlarını düşürebilir; ancak aynı zamanda perforasyona neden olabilir. Bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme, ultrasonografinin net olmadığı zaman düşünülmelidir. Erken doğum tehditini önlemek için tokolitik rejimler uygulanabilir. Doğum şekli için obstetrik endikasyonlar geçerlidir. 2015-01-01T00:00:00Z