Yüksek Lisans

MEME CERRAHİSİ GEÇİREN HASTALARDA PERİCARDİYUM 6 NOKTASINA BASI VE SAKIZ ÇİĞNEMENİN AMELİYAT SONRASI BULANTI, KUSMA VE ANTİEMETİK KULLANIMINA ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA

2026-05-18T06:57:45Z

MEME CERRAHİSİ GEÇİREN HASTALARDA PERİCARDİYUM 6 NOKTASINA BASI VE SAKIZ ÇİĞNEMENİN AMELİYAT SONRASI BULANTI, KUSMA VE ANTİEMETİK KULLANIMINA ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA YÜCEER ALATAŞ, AYŞENUR Amaç: Bu çalışma, meme cerrahisi geçiren hastalarda P6 akupresür ve sakız çiğnemenin ameliyat sonrası bulantı, kusma ve antiemetik ilaç gereksinimi üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Servisinde 69 hasta (akupresür=23, sakız çiğneme=23, kontrol=23) ile gerçekleştirildi. Veriler hasta tanıtım formu ve ameliyat sonrası bulantı-kusma değerlendirme formu ile toplandı. Bulantı şiddeti VAS ile 0., 2., 6. ve 24. saatlerde değerlendirildi. Verilerin analizinde Shapiro-Wilk, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U, Fisher’ın Kesin testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı Bulgular: Bu çalışmada girişim 1 (akupresür), girişim 2 (sakız çiğneme) ve kontrol grupları arasında ameliyat sonrası bulantı şiddeti, kusma sayısı ve antiemetik ilaç gereksinimi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı saptandı (p>0,05). Bununla birlikte, ameliyat sonrası erken dönemde girişim gruplarında antiemetik ilaç kullanımının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu gözlendi. Tüm gruplarda bulantı şiddetinin zamanla azalarak ameliyat sonrası 24. saatte ortadan kalktığı belirlendi. Ayrıca ameliyat süresi ile erken dönem bulantı şiddeti ve taburculuk süresi arasında anlamlı ilişki bulundu (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmada, P6 akupresür ve ameliyat sonrası sakız çiğnemenin bulantı, kusma ve antiemetik ilaç gereksinimi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı, ancak ameliyat sonrası erken dönemde destekleyici bir rol oynayabileceği sonucuna ulaşıldı.

Deprem Bölgesinde Görev Alan Sağlık Personellerinin Verdiği Üreme Sağlığı Hizmetleri ve Yaşadığı Sorunlar

2026-04-01T00:00:34Z

Deprem Bölgesinde Görev Alan Sağlık Personellerinin Verdiği Üreme Sağlığı Hizmetleri ve Yaşadığı Sorunlar Gökçe, İbrahim

İzole Büyüme Hormonu Eksikliği Tanılı Çocuklarda Anne Sütü ile Beslenmenin Büyüme ve Tedavi Yanıtı Üzerine Etkisi: Retrospektif Bir Çalışma

2026-03-12T01:00:34Z

İzole Büyüme Hormonu Eksikliği Tanılı Çocuklarda Anne Sütü ile Beslenmenin Büyüme ve Tedavi Yanıtı Üzerine Etkisi: Retrospektif Bir Çalışma Altuntepe, Ayça Amaç: Araştırmada, İzole Büyüme Hormonu Eksikliği (İBHE) tanılı çocuklarda Anne Sütü (AS) ile beslenmenin büyüme ve tedavi yanıtı üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 1 Ocak 2019–31 Aralık 2024 tarihleri arasında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Çocuk Endokrinolojisi polikliniğinde İBHE tanısı alan 0–18 yaş arası 162 hastanın dosya kayıtlarının retrospektif incelenmesiyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 3–17 yaş arası 162 İBHE tanılı çocuk dahil edilmiştir (%45,7 kız, %54,3 erkek). %67,9’unun AS aldığı ve ortalama emzirme süresi 16,4 ± 8,6 ay bulunmuştur. AS alma durumuna göre; tanı anındaki antropometrik ölçümler, serum IGF-1 (insülin benzeri büyüme faktörü-1) SDS (Standart Sapma Skoru), IGFBP-3 (İnsülin Benzeri Büyüme Faktörü Bağlayıcı Protein-3) SDS düzeyleri ve BH (Büyüme Hormonu) uyarı testi yanıtlarında anlamlı fark saptanmamıştır (p > 0,05). Yan etkiler yalnızca AS almayanlarda (%3,8) görülmüş, AS ile ilişkisi anlamlıdır (p = 0,038). Hastaların %62,96’sında iyi yanıt (Δ boy SDS ≥ 0,5) saptanmıştır. Yanıt gruplarında tanı anındaki D vitamini düzeyinde anlamlı fark bulunmuştur. BH kullanım süresi arttıkça tedavi yanıtı olasılığı OR = 1,355 ile artmıştır (%95 GA: 1,026–1,791; p = 0,032). Tanı anındaki D vitamini düzeyi ile boy SDS artışı arasında negatif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır (r = –0,189; p < 0,05). Sonuç: AS durumu ve süresinin İBHE tanılı çocuklarda büyüme parametreleri, biyokimyasal değerler ve tedavi yanıtı üzerinde anlamlı bir etkisi saptanmamıştır. İlaç yan etkilerinin yalnızca AS almayan grupta görülmesi, AS’nin tedavi toleransı üzerinde potansiyel koruyucu etkisini düşündürmektedir. Tedavi başarısında BH kullanım süresi belirleyici bulunmuştur. Tanı anındaki D vitamini düzeyi ile boy artışı arasındaki negatif ilişki, kapsamlı çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşündürmektedir.

ÇEVRE SAĞLIĞI PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN YAŞLI AYRIMCILIĞI TUTUMLARININ İNCELENMESİ

2026-03-06T01:00:35Z

ÇEVRE SAĞLIĞI PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN YAŞLI AYRIMCILIĞI TUTUMLARININ İNCELENMESİ Özel, Arslan Hürriyet Amaç: Bu araştırmanın amacı, çevre sağlığı programı öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlarını ve bu tutumlarla ilişkili sosyodemografik faktörleri incelemektir. Gereç ve Yöntem:Araştırma, kesitsel tipte olup Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Çevre Sağlığı Programı’nda öğrenim gören tüm öğrenciler (N=120) evreni oluşturmuştur. Çalışmanın örneklemini araştırmaya katılmayı kabul eden 76 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın uygulaması 10.02.2025–02.02.2026 tarihleri arasında yürütülmüştür. Veriler, “Sosyodemografik Sorular Formu”, “Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği” ile toplanılmıştır. Araştırma öncesi etik kurul izni, onam ve ilgili kurum izni alınmıştır. Anket, 10 Mart 2025-10 Eylül 2025 (6 ay) tarihleri arasında uygulanmış olup anket süresi 10-15 dakikadır. Analiz öncesi veriler normal dağılım açısından Skewness-Kurtosis testleri ile değerlendirilmiş olup verilerin normal dağılıma uyduğu bulunmuştur. Tanımlayıcı istatistiklerde aritmetik ortalama, standart sapma, sayı ve yüzde dağılımları; grup karşılaştırmalarında Independent Samples t-testi ve One Way ANOVA; değişkenler arası ilişkilerde Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. İleri düzey analizlerde Aşamalı Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi (Backward Elimination yöntemi) uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 20,25±3,60 olup, %61,8'i kadın, %38,2'si erkektir. Çoğunlukla çekirdek aile yapısına sahip olan katılımcıların %13,2'inin evlerinde yaşlı birey bulunmaktadır. Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği toplam puanı 79,91±13,53 olup, yaşlılara yönelik tutumların genel olarak orta düzeyde olumlu olduğunu göstermektedir. Diğer bir alt boyut olan "Yaşlının Yaşamını Sınırlama"da katılımcıların ortalama puanı 35,36±6,63'tür. "Yaşlıya Yönelik Olumsuz Ayrımcılık" ise düşük bir seviyede kalmıştır (16,70±4,46). Katılımcıların yaşadığı yer, aile yapısı, ebeveynlerin eğitim durumu gibi faktörler yaşlı ayrımcılığı tutumunu etkilememektedir. Ancak, büyük ebeveyniyle birlikte yaşayan katılımcılar, yaşlı ayrımcılığı tutum ölçeğinde daha yüksek puanlar almıştır. Yaş ve yaşlı ayrımcılığı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Sonuç: Araştırma bulguları, çevre sağlığı programı öğrencilerinin yaşlı bireylere yönelik genel olarak olumlu tutumlara sahip olduğunu göstermektedir. Yaşlı bireylerle birlikte yaşama deneyiminin, yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumları olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Bulgular, çevre sağlığı öğrencilerinin eğitim süreçlerinde gerontoloji ve yaşlılık temalı içeriklerin güçlendirilmesinin, yaş dostu hizmet sunumu açısından önemli olduğunu düşündürmektedir.