Tez

FRANSIZ BULDOG IRK KÖPEKLERDE DİZ EKLEMİNİN BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİ (BT) İLE GÖRÜNTÜLENMESİ

2026-05-18T06:55:05Z

FRANSIZ BULDOG IRK KÖPEKLERDE DİZ EKLEMİNİN BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİ (BT) İLE GÖRÜNTÜLENMESİ AVCU, GÜNAY Amaç: Bu çalışmada, sağlıklı Fransız Buldog ırkı köpeklerde diz ekleminin bilgisayarlı tomografi ile incelenerek anatomik yapısının tanımlanması ve morfometrik ölçümler aracılığıyla ırka özgü normal referans değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmanın materyali, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Cerrahi Anabilim Dalı Küçük Hayvan Kliniği’ne herhangi bir şikâyet ile getirilen diz eklemi muayenesinde bir şikâyeti olmayan Fransız buldog ırk köpekler oluşturmuştur. Çalışmanın verileri, transversal BT görüntüleri ile bunlardan yapılan MPR ile elde edilen sagittal ve dorsal görüntüler üzerinden alınan ölçümlerden oluşturulmuştur. Bulgular: Çalışmaya konu Fransız buldog ırkı köpeklerde sağ ve sol ekstremite ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmayan parametrelerde sağ ve sol ekstremite değerlerinin ortalamaları alınarak ırk bazlı referans değerler ortaya konmuştur. Bu doğrultuda mMPTA (89,86 ± 1,10°), aLDFA (90,36 ± 1,94°) gibi açı parametreleri, TU (105,01 ± 8,77 mm), fU (108,55 ±6,75 mm) gibi uzunluk parametreleri ve bu parametrelerden ölçülen ICWI (1,40 ± 0,10 mm), MICN (0,23 ± 0,01 mm) gibi indeks değerleri ölçülerek Tablo 16- Tablo 20 arasında sunulmuştur. İstatistik olarak sağ ve sol ekstremite arasında fark gözlenen MDTT, PAf, aCdPFA, PEA parametrelerine ait sağ ve sol ekstremite ölçüm değerleri ayrı olarak verilmiştir. Sonuç: Bu tez çalışmasında Fransız buldog ırk köpeklerde diz ekleminin bilgisayarlı tomografi kullanılarak detaylı morfometrik değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışma sonucunda ortaya konan ırka özel morfometrik verilerin, preoperatif tanı aşamasında radyolojik değerlendirmelerde ve cerrahi planlama sürecinde cerrah için temel birer kılavuz olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

MEME CERRAHİSİ GEÇİREN HASTALARDA PERİCARDİYUM 6 NOKTASINA BASI VE SAKIZ ÇİĞNEMENİN AMELİYAT SONRASI BULANTI, KUSMA VE ANTİEMETİK KULLANIMINA ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA

2026-05-18T06:57:45Z

MEME CERRAHİSİ GEÇİREN HASTALARDA PERİCARDİYUM 6 NOKTASINA BASI VE SAKIZ ÇİĞNEMENİN AMELİYAT SONRASI BULANTI, KUSMA VE ANTİEMETİK KULLANIMINA ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ DENEYSEL ÇALIŞMA YÜCEER ALATAŞ, AYŞENUR Amaç: Bu çalışma, meme cerrahisi geçiren hastalarda P6 akupresür ve sakız çiğnemenin ameliyat sonrası bulantı, kusma ve antiemetik ilaç gereksinimi üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Servisinde 69 hasta (akupresür=23, sakız çiğneme=23, kontrol=23) ile gerçekleştirildi. Veriler hasta tanıtım formu ve ameliyat sonrası bulantı-kusma değerlendirme formu ile toplandı. Bulantı şiddeti VAS ile 0., 2., 6. ve 24. saatlerde değerlendirildi. Verilerin analizinde Shapiro-Wilk, Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U, Fisher’ın Kesin testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı Bulgular: Bu çalışmada girişim 1 (akupresür), girişim 2 (sakız çiğneme) ve kontrol grupları arasında ameliyat sonrası bulantı şiddeti, kusma sayısı ve antiemetik ilaç gereksinimi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı saptandı (p>0,05). Bununla birlikte, ameliyat sonrası erken dönemde girişim gruplarında antiemetik ilaç kullanımının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu gözlendi. Tüm gruplarda bulantı şiddetinin zamanla azalarak ameliyat sonrası 24. saatte ortadan kalktığı belirlendi. Ayrıca ameliyat süresi ile erken dönem bulantı şiddeti ve taburculuk süresi arasında anlamlı ilişki bulundu (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmada, P6 akupresür ve ameliyat sonrası sakız çiğnemenin bulantı, kusma ve antiemetik ilaç gereksinimi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı, ancak ameliyat sonrası erken dönemde destekleyici bir rol oynayabileceği sonucuna ulaşıldı.

Deprem Bölgesinde Görev Alan Sağlık Personellerinin Verdiği Üreme Sağlığı Hizmetleri ve Yaşadığı Sorunlar

2026-04-01T00:00:34Z

Deprem Bölgesinde Görev Alan Sağlık Personellerinin Verdiği Üreme Sağlığı Hizmetleri ve Yaşadığı Sorunlar Gökçe, İbrahim

BAZAL VE GENOTOKSİK STRES KAYNAKLI OTOFAJİNİN MEME KANSERİ KEMOTERAPİ DİRENCİNDE ROLÜNÜN VE MEKANİZMASININ ARAŞTIRILMASI

2026-03-19T01:00:35Z

BAZAL VE GENOTOKSİK STRES KAYNAKLI OTOFAJİNİN MEME KANSERİ KEMOTERAPİ DİRENCİNDE ROLÜNÜN VE MEKANİZMASININ ARAŞTIRILMASI Ak, Ceylan Amaç: Bu çalışma, meme kanseri hücre hattı MCF-7’de Wip1 fosfatazının otofaji, DNA hasar yanıtı (DNA Damage Response/DDR) ve hücresel süreçler üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma, genotoksik stres koşullarında onkogenik Wip1’in otofaji mekanizmalarını düzenleme potansiyelini, kemoterapiye direnç mekanizmalarının anlaşılmasını ve kanser tedavilerinde yeni hedeflerin belirlenmesini amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: MCF-7 hücrelerinde genotoksik ajan etoposid (ETO), otofaji inhibitörü klorokin (CQ) ve Wip1 inhibitörü GSK 2830371 (GSK) kullanılarak tekli ve kombinasyon tedavileri uygulanmıştır. DDR yolunun aktivasyonu, DNA hasar yanıtı proteinleri, hem bazal otofaji hem de genotoksik stres indüklü otofaji aktivasyonları Wip1, LC3 I-II ve P62 proteinleri, Wip1-ULK1 etkileşimi fosforile ULK1 bölgesi (Ser-638 ve Ser-757) düzeyleri ve hücresel süreçteki proteinler western blot analizleri ile belirlenmiştir. Tedavi şartlarındaki hücrelerin hücresel yanıtları ayrıca Annexin/V, hücre döngüsü, senesens (SA-β-Gal boyama) ve hücrelerin göç kapasitesi yara iyileştirme analizleriyle belirlenmiştir. Bulgular: Wip1 fosfatazının otofaji ve DNA hasar yanıtındaki düzenleyici rolü, genotoksik stres koşullarında hücre kaderini şekillendiren kritik bir unsur olarak belirlenmiştir. Wip1’in inhibisyonu ve otofajinin baskılanması, hücre apoptozunda artışa yol açmıştır ve hücre döngüsü durmasına yol açarak senesense aracılık etmiştir. Aynı koşullarda, yara iyileşmesi analizi ile hücre göçünün baskılandığı da açıkça belirlenmiştir. Bu sonuçlar, Wip1-ULK1 ekseninin ve otofaji hedefli tedavilerin, kanser kemoterapisinde direnç mekanizmalarını aşmak için terapötik bir strateji olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Sonuç: Çalışmamız, genotoksik stres kaynaklı otofaji aktivasyonunun diğer hücresel mekanizmalar üzerinde etkili rolünü göstermektedir ve daha detaylı incelenmesi için bir temel sunmaktadır.