2013 Cilt 14 Sayı 3

Total parenteral beslenmeden bağımsız kisa barsak sendromu modeli (sıçanlarda deneysel çalışma)

2016-02-17T01:01:04Z

Total parenteral beslenmeden bağımsız kisa barsak sendromu modeli (sıçanlarda deneysel çalışma) Göllü, Gülnur; Şenyücel, Mine; Yağmurlu, Aydun AMAÇ: Çocuk yaş grubunda önemli mortalite ve bir morbidite olan kısa barsak sendromu (KBS); geniş barsak rezeksiyonu sonrası, kısalan barsak geçiş zamanı, yetersiz sindirim ve emilimi kapsar. KBS'de oluşan pek çok komplikasyonun hemen her zaman total parenteral beslenmeye (TPB) bağlı oluştuğu düşünülmektedir. Ancak TPB'den bağımsız da KBS komplikasyonları ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışma ile TPB'den bağımsız oluşturulan KBS modeli oluşturulması planlandı. GEREÇ ve YÖNTEM: Ağırlıkları 180-220 g arasında değişen 37 adet erkek Wistar Albino cinsi sıçan, sham (n=16) ve kısa barsak sendromu (n=21) gruplarına ayrıldı. Sham grubunda ileoçekal valvin 15 cm. proksimalinden ileum transekte edildi ve rezeksiyon yapılmaksızın uç-uca anastomoz yapıldı. KBS grubunda ise, Treitz bağının 5 cm distali ile ileoçekal valvin 10 cm proksimali arasındaki ince barsaklar, mezenterik damarları ayrılarak, rezeke edildi ve jejenum ve ileum uç-uca tek tek anastomoz edildi. Deneklere eş besleme yapılarak günlük ve daha sonra yedi haftalık ağırlık takibi yapıldı. BULGULAR: KBS grubundaki deneklerin, sham grubuna göre birinci haftadan itibaren istatistiksel olarak anlamlı ağırlık kaybı yaşadıkları, zaman içinde ağırlık kazancı olsa bile hiçbir zaman sham grubundakileri yakalayamadıkları ancak yaşamlarını sürdürdükleri görüldü (*p<0.05). SONUÇ: TPB'den bağımsız oluşturulan bu deneysel model ile sıçanlar yaşatılmakta ve TPB'nin etkileri olmadan karaciğer yetmezliği gibi KBS'nun fizyopatolojisi incelenebilecektir.; OBJECTIVE: Short bowel syndrome (SBS) which causes significant morbidity and mortality in children includes short bowel transit time, inadequate digestion and absorption as a result of intensive intestine resections. Most of the complications in SBS ocur as a result of total parenteral nutrition (TPN). However there are some other complications independent of TPN, the aim is to compose a SBS model which is independent of TPN. MATERIAL and METHODS: Two groups of 37 male Wister Albino rats which have weights of 180-220 g were generated. Sham group contained 16 and SBS group contained 21 rats. In sham group, ileum was transected 15cm proximal to ileocecal valve and end-to-end anastomosis was performed without resection. In SBS group, small intestines between 5cm distal to Treitz ligament and 10cm proximal to ileocecal valve were resected after isolating mesenteric vessels, then end-to-end anastomosis was performed between jejunum and ileum. The rats were fed equally and their weight were followed daily for seven weeks. RESULTS: The rats in SBS group have statistically significant weight loss hence first week when compared to those in sham group. Although they had weight gain in time they couldn't catch up with those in sham group however they continued to survive (*p<0.05). CONCLUSION: The rats survived in this TPN independent experimental model and it provides evaluation of SBS physiopathology such as liver failure without the effects of TPN.

Ankilozan spondilitli hastalarda anti-tnf-alfa tedavi öncesi ve sonrasi sakroiliak eklemlerin manyetik rezonans ile görüntülenmesi

2016-02-17T01:01:03Z

Ankilozan spondilitli hastalarda anti-tnf-alfa tedavi öncesi ve sonrasi sakroiliak eklemlerin manyetik rezonans ile görüntülenmesi Kabak, Şenol; İla, Kadri; Kuru, Fatma Demir AMAÇ: Çalışmanın amacı, dirençli AS'li hastalarda, anti-TNF-alfa ilaçların etkinliğini ve güvenirliğini yanısıra, manyetik rezonans (MR) görüntüleme ile tedavi öncesi ve sonrası sakroiliak eklem değişiklerini tespit etmektir. GEREÇ ve YÖNTEM: Modifiye New York tanı kriterlerine göre AS tanısı almış, 27 hasta çalışmaya dahil edildi. Sakroiilitis bulguları, anti-TNF-alfa tedavi öncesi ve sonrası, Gd-MR ile tespit edildi. Sekiz hastaya, 4 haftada bir İnfliximab 4mg/kg i.v. infüzyon verildi. Diğer 19 hastaya ise Etanercept 2x25mg/hafta s.c. verildi. Değerlendirilen klinik ve laboratuvar parametreler; BASDAİ, BASFİ, ağrı (VAS skoru), Schöber testi, göğüs ekspansiyonu, C-reaktif protein (CRP), eritrosit sedimentasyon hızı (ESH). BULGULAR: Hastaların çoğu, anti-TNF-alfa tedavilerine iyi yanıt verdi. 24.haftanın sonunda, takip edilen tüm parametrelerde iyileşme gözlendi. MR görüntüleme çalışmalarında, anti-TNF-alfa tedavi sonrası sadece 3 hastanın sakroiliak eklem inflamasyonunda gerileme gözlendi. SONUÇ: Aktif AS'li hastalarda, 24.hafta sonunda anti-TNF-alfa ilaçları güvenilir ve etkin bulundu. BASDAİ, BASFİ, ağrı skorlarında belirgin düşüş gözlendi. Fakat, sakroiliak eklemin akut inflamatuvar bulgularında, MR görüntüleme ile herhangi bir gerileme tespit edilmedi.; OBJECTIVE: The goal of this study is to assess the changes in the sacroiliac joints (Sİ) by magnetic resonance imaging (MRI) in a 24-week follow-up period and to determine the efficacy and safety of anti-TNF-α therapies for refractory AS. MATERIAL and METHODS: Twenty-seven patients who met the modified New York criteria for AS were enrolled in this study. Activity of sacroiliitis was determined by Gd-MRI scan before and after anti-TNF-α treatment. Eight patients received infliximab at a dose of 4 mg/kg by intravenous infusion over 2 hours at every 4 week. Other 19 patients were treated with 25mg subcutaneous etanercept twice weekly The total observational period was 24 weeks. The clinical and laboratory variables included: Bath AS Disease Activity Index (BASDAI), Bath AS Functional Index (BASFI), pain on a visual analog scale, Schober's index, chest expansion, C-reactive protein (CRP), erythrocyte sedimentation rate (ESR). RESULTS: Most patients responded well to treatment of anti-TNF-α antagonists. At 24 weeks, there was an improvement in all of the following measures. Imaging studies showed decreased inflammation of the SI joints after 24 weeks of treatment with anti-TNF-α therapies in only 3 patients. CONCLUSION: The anti-TNF-α therapies was safe and effective in treating patients with active AS during 24- week study period. The BASDAI, BASFI, VAS of pain were decreased well. But we could not determine any regression of acute inflammatory changes of the SI joints as depicted by MRI.

Fasciola hepatica'ya bağli olarak gelişen akut kolanjit ve pankreatit: olgu sunumu

2016-02-17T01:01:01Z

Fasciola hepatica'ya bağli olarak gelişen akut kolanjit ve pankreatit: olgu sunumu Emir, Seyfi; Yazar, Mhmet Fatih; Sözen, Selim; Altınsoy, Hasan Baki; Bulut, Hacı Taner; Özkan, Zeynep Fasciola hepatica Türkiye'de endemik bir parazittir. Bu parazit genellikle sığır ve koyunlarda enfeksiyona yol açar. Ancak endemik bölgelerde insanlar, kontamine içme suyu ve sebze tüketimi nedeni ile bu parazit için tesadüfen konak olabilmektedir. Kronik Fasciola hepatica infeksiyonu biliyer obstrüksiyon ve inflamasyona neden olmaktadır. Aynı zamanda, biliyer fasciolosis asemptomatik de olabilir. Bu gibi olgularda teşhiste ERCP önemli rol oynar ve güvenle kullanılmaktadır. Özellikle endemik bölgelerde konvansiyonel yöntemlerle etkeni saptanamayan olgularda Fasciola hepatica gibi paraziter enfestasyonlar akla gelmelidir. Bu çalışmada, Fasiola hepatikanın sebep olduğu bilier obstrüksiyona sekonder tıkanma sarılığı ile başvuran 37 yaşında bayan hasta sunulmaktadır. Hasta bulantı, kusma, karın ağrısı ve sarılık şikayeti ile acil polikliniğine başvurdu. Akut kolonjit ve pankreatit tanısı konulan hastaya ERCP yapıldı. ERCP' nin başarılı olmaması üzerine ameliyata alınan hastaya kolesistektomi ve koledok eksplorasyonu yapıldı. Safra kesesi ve koledok içerisinden parazit çıkartılan hasta, postoperatif dönemde şifa ile taburcu edildi.; become a host of this parasite by ingesting contaminated water and plants in endemic areas. Chronic Fasciola hepatica infestation is known to cause biliary obstruction and inflammation. Also, biliary fasciolosis may be asymptomatic. ERCP plays an important role in the diagnosis of the disease and can be used safely in these cases. Especially in cases that could not be diagnosed by conventional methods, parasitic infestations such as Fasciola hepatica should be kept in mind, in endemic areas. We report a case of a 37-year-old lady with obstructive jaundice secondary to biliary obstruction with Fasciola hepatica. Our patient admitted to the emergency unit with the compliants, nausea, vomiting, abdominal pain and jaundice. An ERCP recommended because of acute cholangeitis and pancreatitis. ERCP coluldn't performed effectively, so the case operated, and cholecystectomy and choledoc exploration performed. In the operation, the parasites removed from the gall bladder and common bile duct. Our patient discharged after hospital care postoperatively without any complication.

Nazofarenks'in ekstramedüller plazmasitomu: bir olgu sunumu

2016-02-17T01:00:59Z

Nazofarenks'in ekstramedüller plazmasitomu: bir olgu sunumu Erdoğan, Selvet; İla, Kadri; Kuru, Fatma Demir Ekstramedüller plazmasitom, periferal B lenfositlerden köken alan nadir bir tümördür. Plazma hücre tümörlerinin yaklaşık %3-4'ünü oluşturur. Sıklıkla 5. ve 6. dekada ve daha sıklıkla erkeklerde izlenir. Genellikle baş ve boyun bölgesinde (paranazal sinüs ve nazal kavitenin submukozal dokusunda) yer almasına rağmen tüm baş boyun tümörlerinin ancak %1' inden azını oluşturur. Yavaş büyüyen tümörler olduğu için erken dönemde semptom vermeyebilir. Klinik bulgular tümörün lokalizasyona göre kitle etkisine bağlıdır. Nazofarenks yerleşimli olanlarda nazal obstruksiyon, burun kanaması, kulaklarda dolgunluk hissi ve horlama en sık izlenen bulgulardır. Plazmasitomanın tanısı kitleden alınan biopsinin histolojik incelemesiyle konur. Bu makalede burun tıkanıklığı ile başvuran 67 yaşında erkek hastada nazofarenks tutulumu ile seyreden ekstramedüller plazmositom olgusu bildirilmiştir.; Extramedullary plasmacytoma is classified as a peripheral B-cell neoplasm and this tumor uncommon. This tumor comprises 3 to 4% of all plasma cell neoplasms. They usually occur in patients between 5. and 6. decades and more common men. Ususally they arise head and neck area ( paranasal sinus and submucosal nasal cavity ) but less %1 of all head and neck tumors. Their symptoms couldn't seen early period because of growing slowly. Clinical manifestations of tumors are associated with localization. The most clinical manifastation of nasopharyngeeal plasmosytoma is nasal obstruction, epistaxis, aural fullness and snoring. The diagnosis of plasmacytoma is based on and confirmed with histology and immunohistochemistry of biopsy from mass. In this present case, an extramedullar plasmositoma involving the nasopharynx was reported in a 67 years old man presenting with nasal obstruction.