http://hdl.handle.net/11607/1787 2026-04-15T23:51:00Z 2026-04-15T23:51:00Z Karaman, Kamuran Akbayram, Sinan Garipardıç, Mesut Öner, Ahmet Fayik http://hdl.handle.net/11607/1925 2016-02-18T01:00:44Z 2014-01-01T00:00:00Z

Kronik sinovit gelişen ve radyoizotop sinevektomi yapılan hemofili hastalarımız Karaman, Kamuran; Akbayram, Sinan; Garipardıç, Mesut; Öner, Ahmet Fayik AMAÇ: Kolay, ucuz, invaziv olmayan, hastanede çok kısa süre kalmanın yeterli olduğu, gerektiğinde tekrarlanabilen bir girişim olan radyoaktif sinovektomi, yeterince faktör kullanılmayan ülkemiz gibi gelişmekte olan ülkeler için eklem sakatlıklarını önlemede değerli bir tedavi şekli olarak görünmektedir. Amaç, hedef eklemde kanama sıklığını azaltmak ve henüz kalıcı hasar oluşmadan kıkırdağı ve mevcut eklem fonksiyonlarını korumaktır. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Çocuk Hematoloji Ünitemizde Hemofili A tanısıyla takipli ve radyoaktif sinovektomi yapılan yaşları 3-12 arasında değişen sekiz hastamızın verileri retrospektif olarak incelendi. BULGULAR: Radyoaktif sinovektomi; 8 Hemofili A hastasının 10 ayrı eklemine uygulandı. Uygulama günü preop faktör düzeyleri %50 olacak şekilde faktör uygulandı ve 3 gün sürdürüldü. Hastalarımızda herhangi bir komplikasyon gelişmediği gözlendi. SONUÇ: Hastalarımızda ortalama takip süresi 4 ay-2 yıl (9 ay) idi. Takipleri esnasında herhangi bir komplikasyon izlenmedi. Tüm hastalarda hedef eklemdeki kanama sayısı en az % 50 düzeyinde azaldı. Radyoaktif sinovektomi, ileri dönem hemofilik artropati bulguları gelişmeden hastalara uygulanabilirse daha iyi sonuçlar alınabilecektir. Hastaların ağrı derecelendirmesi ve klinik bulguları değerlendirildiğinde, radyosinovektominin hastanın yaşam kalitesinin iyileştirilmesi açısından önemli olduğu gözardı edilmemelidir.; OBJECTIVE: Radioactive synovectomy is an easy, cheap,noninvasive, reproducible procedure when necessary and need short time to stay in hospital. It is a valuable treatment modality for prevention of joint disability in developing countries like our country in where there is not enough factor for using. The aim is to reduce frequency of bleeding in targeted joint and to preserve the available joint function and cartilage before permanent damage has occurred. MATERIALS AND METHODS: This is a retrospective analysis of our 8 patients with diagnosis of hemophilia A and treated with radioactive synovectomy in our pediatric hematology unit. RESULTS: Their ages varried between 3-12 years old. Radioactive synovectomy was applied to 10 different joints of these 8 hemophilia patient. The factor was given during the day of treatment and continued for 3 days so as to maintain the 50% factor level. No complication was seen in our patients. CONCLUSION: Radioactive synovectomy raised popularity recently in hemophilia management and it is valuable in prevention of possible joint disability. When comparing with surgical synovectomy, radiosynovectomy has many advantageous. This treatment modality is becoming more attractive in patients with recurrent hemartrozis of hemophilia patients because of it is a minimal invasive, easy usable procedure and does not need hospitalization, preserving joint movement ability, need of coagulation factor replacement is low and rehabilitation period is short. When considering pain scoring and clinical signs of patients, radiosynovectomy should not be ignored especially from aspect of improving life quality of patients.

2014-01-01T00:00:00Z Öztürk, İbrahim Ergil, Jülide Özkan, Derya Oğuz, Eylem Bakır, Mesut http://hdl.handle.net/11607/1918 2016-02-18T01:00:49Z 2014-01-01T00:00:00Z

Ankilozan spondilitli hastada paramedian yaklaşımla spinal anestezi uygulaması Öztürk, İbrahim; Ergil, Jülide; Özkan, Derya; Oğuz, Eylem; Bakır, Mesut Ankilozan Spondilit, cerrahi hastalarda nadir görülen ve hem genel hem de rejyonal anestezi uygulamasının zor olduğu bir kronik, ilerleyici seronegatif spondiloartropatidir. Sol spermatosel nedeni ile elektif cerrahi planlanan, 38 yaşında ve 170 cm boyunda, 82 kg ağırlığında, Amerikan Anestezistler Derneği fiziksel sınıflaması (ASA) II olan erkek hastada yaklaşık 14 yıldan beri Ankilozan spondilit bulunmaktaydı. Servikal eklemlerinde ciddi düzeyde ekstansiyon kısıtlaması olduğundan spinal anestezi planlandı. Ancak lomber düzleşme ve sindezmofit oluşumu nedeni ile median yaklaşımla iğne girişi mümkün olmayan hastaya L4-5 aralığından paramedian yaklaşımla spinal anestezi uygulandı. Sonuç olarak ileri safhadaki Ankilozan Spondilitli hastalarda paramedian yaklaşımla spinal anestezi başarı oranının artabileceği kanısındayız.; Ankylosing spondylitis is a chronic, progressive seronegative spondyloarthropathy that is rare among surgical patients and in which application of both general and regional anesthesia is difficult. A 38 years-old, and 170 cm height, 82 kg weight, ASA class II male patient assigned for an elective left spermatocell surgery, has been followed for Ankylosing Spondylitis since 14 years. Spinal anesthesia was planned beacuse of serious limitation of extension at cervical joints. However, spinal anesthesia was applied to patient, in whom insertion of needle was impossible because of lumbar flattening and formation of syndesmophytes, by paramedain approach at L4-5 spinal space. In conclusion we think that success rate may increase by paramedian approach in patients with advanced stage Ankylosing Spondylitis.

2014-01-01T00:00:00Z Benlidayı, İlke Coşkun http://hdl.handle.net/11607/1914 2016-02-18T01:00:42Z 2014-01-01T00:00:00Z

Vestibüler rehabilitasyona güncel bakış Benlidayı, İlke Coşkun Vestibüler rehabilitasyon periferik ve santral vestibüler sistem hastalıklarında kullanılan bir tedavi yöntemidir. Vestibüler rehabilitasyonun amacı insan beynindeki adaptif ve kompansatuar mekanizmaları harekete geçirmektir. Başlıca endikasyonları, vestibüler hipofonksiyon ve benign paroksismal pozisyonel vertigodur. Stabil olup henüz kompanzasyon mekanizması tamamlanmamış vestibüler sistem lezyonlarında önerilmektedir. Spesifik ve spesifik olmayan tedavi yöntemleri bulunmaktadır. Spesifik tedavi yöntemleri arasında habitüasyon, adaptasyon, substitüsyon ve otolitlerin yeniden pozisyonlandırılması gelirken, spesifik olmayan metotlar arasında endurans egzersizleri, yürüme ve denge ile ilgili spesifik kas gruplarının güçlendirilmesi gelmektedir. Vestibüler rehabilitasyonda uygulanan diğer tedavi seçenekleri vibrotaktil geri besleme, sanal gerçeklik ve vestibüler elektriksel stimülasyondur. Vestibüler rehabilitasyon, dalgalanma gösteren vestibüler kayıplarda, devam eden labirent patolojilerinde ve yavaş progresyon gösteren bir tümör varlığında faydasızdır.; Vestibular rehabilitation is a treatment method which is used for peripheral and central vestibular system disorders. The aim of vestibular rehabilitation is to activate the adaptive and compensatory mechanisms in the brain. The main indications are vestibular hypofunction and benign paroxysmal positional vertigo. It is recommended in stable vestibular lesions with incomplete compensation mechanism. There are specific and non-specific treatment options. Specific treatment methods include habituation, adaptation, substitution and otolith repositioning, whilst non-specific methods are endurance exercises and strengthening of the specific muscle groups related to ambulation and balance. Other treatment options used in vestibular rehabilitation are vibrotactile feedback, virtual reality and vestibular electrical stimulation. Vestibular rehabilitation techniques are not beneficial in fluctuant vestibular loss, ongoing labyrinth pathologies and slow progressing tumors.

2014-01-01T00:00:00Z Özdemir, Özmert Muhammet Ali Küçüktaşçı, Kazım Şahin, Özlem Eliaçık, Çiğdem Ergin, Hacer http://hdl.handle.net/11607/1912 2016-02-18T01:00:49Z 2014-01-01T00:00:00Z

Yenidoğanda anti-E’ye bağlı subgrup uyuşmazlığı: iki olgu sunumu Özdemir, Özmert Muhammet Ali; Küçüktaşçı, Kazım; Şahin, Özlem; Eliaçık, Çiğdem; Ergin, Hacer Yenidoğanın hemolitik hastalığı, maternal eritrosit antikorlarının fetus eritrositlerini direkt etkilemesi sonucu görülen ağır bir durumdur. Çoğunlukla Rh ve ABO uygunsuzluğuna bağlı görülmekle birlikte, nadiren subgrup uyuşmazlığı nedeniyle de karşımıza çıkabilir. Subgrup uyuşmazlığında, hafif hiperbilirubinemiden kan değişimine ihtiyaç gösterecek kadar ciddi hemolitik reaksiyonlar görülebilmektedir. Biz bu yazıda, anti-E’ye bağlı yenidoğanın hemolitik hastalığı gelişen iki olgu sunduk. Birinci olgu, doğumdan sonra yoğun fototerapi ve intravenöz immunglobulin (İVİG) ile tedavi edildikten sonra taburcu edildi. Otuz üç günlükken ağır anemi ve sarılık ile yeniden hastanemize başvuran hastaya eritrosit transfüzyonu, fototerapi ve İVİG tedavisi uygulandı. İkinci olgu, postnatal ikinci gün total bilirubin 21 mg/dL ile hastanemize sevkedildi. Yoğun fototerapi ve İVİG verilen olgunun izleminde hemoliz komplikasyonu gelişmedi.; Hemolytic disease of newborn is a severe disease, resulting from maternal red blood cell (RBC) alloantibodies directed against fetal RBCs. This is mostly due to Rh (D), ABO incompatibility and also rarely due to subgroup incompatibility. Mild hyperbilirubinemia to severe hemolytic reactions requiring exchange transfusion therapy can occur in subgroup incompatibility. In this article, we report two patients who developed hemolytic disease of the newborn due to anti-E. Case 1 was treated with intensive phototherapy and IVIG immediately after birth. This case was readmitted to the hospital at 33rd day of life because of jaundice and severe anemia and treated with IVIG, phototherapy and erythrocyte transfusion. Case 2 was referred to our hospital at postnatal second day because of total bilirubin levels of 21 mg/dL. This case was also treated with IVIG, intensive phototherapy and no any complications of hemolysis developed during clinical follow up.

2014-01-01T00:00:00Z