10. ARAŞTIRMA BULGULARI ve TARTIŞMA

10.1. Üretici Anketlerinin Sonuçları

Bu anket çalışmasında ekolojik kuru incir üreticilerinin bazı özellikleri, ekolojik tarıma bakışları ve ekolojik tarım sisteminin uygulanmasıyla ilgili bilgiler elde edilmiş ve aşağıda sunulmuştur.
Anket çalışmaları Aydın ilinin metot kısmında belirtildiği şekilde seçilen; İncirliova ( İsafakılar - 11 üretici ), Germencik ( Mursallı - 3, Kızılcagedik - 5, Ömerbeyli -1 üretici ), Nazilli ( Bağcıllı - 2, Işıklar - 1 üretici), Merkez ( Eğrikavak - 2, Terziler - 2 üretici), Sultanhisar ( Salavatlı - 24, Azaplı - 11, Malgaçemir - 4, Kavaklı - 1, Eskihisar - 1 üretici ) ilçe ve köylerinde, 68 üretici ile yapılmıştır ( Ek Çizelge 3). 
Anket yapılan üreticilerin tümünün arazileri mülk işletmelerdir. Üreticiler sahip oldukları toplam işletme arazisi içindeki ekolojik incir üretim alanına (daa) göre 3 gruba ayrılmıştır .
1.	1 – 20 dekar
2.	21 – 50 dekar
3.	51 dekardan fazla ekolojik incir arazisi olanlar 

Çizelge 23. Ele Alınan İşletmelerin İlçelere ve Büyüklüklerine Göre Dağılımı
İlçeler	1 – 20 daa	21 – 50 daa	51 + daa	Genel Toplam	
Aydın (Merkez)
Nazilli
Germencik
Sultanhisar 
İncirliova 	-
-
4
25
-	3
2
4
14
5	1
1
1
2
6	4
3
9
41
11	
Toplam	29	28	11	68	

68 işletmeden 41’i Sultanhisar, 11’i İncirliova, 9’u Germencik ilçelerine bağlı köylerdedir. 1- 20 dekar arasındaki işletmelerin tümü de Sultanhisar ve Germencik’in köylerdedir.  ( 29 işletme ). 51 dekardan büyük işletmelerin 6’sı İncirliova ve 2’si de Sultanhisar ilçelerindedir.
	Çizelge 23’de görüldüğü gibi incelenen 68 işletmeden 29’unun ekolojik incir üretim alanı 1 – 20 dekar, 28’inin 21 – 50 dekar ve 11 üreticinin ise 51 dekardan fazladır.
	Yörede üretim küçük aile işletmeleri şeklinde olup, incir bahçelerinin ortalama genişliği 8 dekar dolayındadır ve değişik nedenlerle (miras hukuku vb.) bahçe büyüklüğü 1 – 2 dekara kadar inmiştir. 80 dekar ve daha büyük plantasyon adedi % 10 dolayındadır (Anonim, 1983). Buna bağlı olarak işletmeler arazi büyüklükleri açısından daha az aralıklarla gruplandırıldığında;

Çizelge 24. Ele Alınan İşletmelerin Büyüklüklerinin Belirli Aralıklardaki Dağılımı
İşl.Büyüklüğü ( daa )	4 - 8	8 -17	18 - 26	27 - 35	36 - 44	45 - 53	54 - 62	63 - 89	90 - 155	
Üretici Sayısı
( adet )	12	10	14	11	4	6	4	2	5	

14 işletmenin 18 – 26 dekar, 12’sinin 4 – 8 dekar ve 11’inin 27 – 35 dekar arasında yer aldığı görülmektedir. 68 işletmeden 56’sı bölge ortalamasının üzerinde arazi genişliğine sahiptir. Bu da ekolojik kuru incir üretimini tercih eden üreticilerin ya da ihracat firmalarınca tercih edilen işletmelerin arazi genişliğinin yöre ortalamasının üzerinde olduğunu göstermektedir ( Çizelge 24 ). Arazilerin büyük ve dağınık olmaması sertifikasyon maliyetini etkilediği için, firmalarca istenen bir özelliktir.

Çizelge 25. Ele Alınan İşletmelerde Üreticilere Ait Bazı Özellikler
İşletme büyüklüğü	1 – 20 daa	21 – 50 daa	51 + daa	Genel	
Üreticinin Yaşı ( yıl ort.)	49.3	47.8	45.5	48.1	
Eğitim durumu
İlk
Orta
Lise	
27
1
1	
22
5
1	
10
0
1	
59
6
3	
Ailedeki birey sayısı (ort.)	4.0	3.8	3.9	3.9	
Tarımla uğraştığı süre  ( yıl ort.)	26.5	28.2	26.8	27.4	

Çizelge 25’de üreticiye ait bazı özellikler verilmiştir.
Bir üretim sahasında faaliyet gösteren kişilerin eğitim durumlarının o üretim dalında kullanılacak ve üretime etki edecek tekniklerin uygulanırlığında en büyük etken olduğu söylenebilir (Sağdemir, 1992).
Çizelge incelendiğinde söz konusu işletme sahiplerinden 3 üreticinin lise eğitimine sahip olduğu görülmektedir . 59 kişi ilkokul ve 6 kişi ortaokul mezunudur.
1 – 20 dekar arasında araziye sahip 29 üreticiden 27’si ilkokul mezunudur, ailede birey sayısı ortalaması 4.0 olup incir üretim alanı ortalama 11.9 dekardır. Bu grup en yaşlı ve ailedeki birey sayısı ortalaması en fazla gruptur.
51 dekar ve üzerindeki araziye sahip olan grup ise en genç (45.5) ve ailedeki birey sayısı ortalaması en az ( 3.9) olan gruptur. İşletmelerin büyüklüğü ile üreticilerin yaşı, eğitim durumu ve ailedeki birey sayıları arasında bir ilişki belirlenmemiştir.
İncelenen işletmelerde yeni arazi edinmenin üretici açısından zor olduğu, miras kalacak araziyle yetinildiği gözlenmiştir.
Üreticilerin tamamı, küçük yaşlardan itibaren incirle iç içe olduklarını dile getirmişlerdir. Ortalama olarak 27.4 yıldır incir yetiştiriciliği yapmaktadırlar.

Çizelge 26. Ele Alınan İşletmelerin Toplam İncir Üretim Alanı İçinde Ekolojik Kuru İncirin Payı
Arazi büyüklüğü	1 – 20 daa	21 – 50 daa	51 + daa	Genel	
İncir üretim alanı (da)	11.9	34.3	89.1	33.6	
Ekolojik incir üretim alanı (daa)	11.8	31.5	76.8	30.4	
%	98.5	91.6	86.1	90.3	

Çizelge 26’da üreticilere ait incir üretim alanları içinde ekolojik kuru incirin payı verilmiştir. Buna göre 1 – 20 dekar arasında yer işletmelerin ortalama incir alanı 11.9 dekardır ve bunun % 98.5’inde ekolojik üretim yapılmaktadır. Bu oran arazi genişliği arttıkça azalmaktadır. 51 dekarın üzerinde incir arazisine sahip işletmelerde ortalama arazi genişliği 76.8 dekar olup bu arazinin % 86’sı ekolojik üretime ayrılmıştır.
Üreticiler ekolojik tarım hakkında bilgiye genel olarak sahiptirler. Ekolojik tarım hakkındaki bilgileri, çoğunlukla TARİŞ’ten ( 42 üretici ) ya da ihracat firmalarının ve sertifikasyon kuruluşlarının  elemanlarından ( 24 üretici ) öğrenmişlerdir ( Çizelge 27 ). 
TARİŞ’in uygulamakta olduğu “ekolojik kuru incir projesi”’nde ekolojik kuru incir üreticilerinin yaklaşık olarak %16’sı bulunmaktadır ( 1045 üreticiden 165’i ). Bu projenin ekolojik kuru incir üretiminin gelişmesinde ve çiftçilerin konu hakkında bilgilenmelerinde önemli bir payı olduğu söylenebilir.

 Çizelge 27.  Üreticilerin Ekolojik Tarım Hakkındaki Bilgi Kaynakları
Bilgi Kaynağı	Üretici Sayısı	
TARİŞ	42	
İhracat Firması ve Sertifikasyon Kuruluşu	24	
Tarım İlçe Müdürlüğü	-	
Arkadaş	2	
TOPLAM	68	

Ankete dahil üreticiler ekolojik tarımın insan sağlığı ile direkt ilişkili olduğunu bilmekle beraber 68 üreticiden 4’ü ekolojik üretim yapmalarının sebebini “sağlık”, kalan 64’ü “daha fazla kazanç, alternatif pazar ve firmaların talepleri” olarak açıklamışlardır.
Yörede kuru incirin tamamına yakını “kır” olarak nitelendirilen eğimli arazilerde yetiştirilmektedir. Doğal ve ekolojik koşullar nedeniyle sentetik girdi kullanımı yok denecek kadar azdır. Dağlık arazide hastalık ve zararlılar da pek fazla olmadığı için kültürel tedbirler yeterli olmaktadır ve ekolojik tarıma geçiş kolaydır.
Ankete dahil ekolojik incir üreticileri kimyasal gübre ve ilaç kullanmadıklarını belirtmekle beraber birkaç üretici toprağın yapısı gereği ara sıra N’lu gübre kullanmak zorunda kaldıklarını ifade etmişlerdir.
Çizelge 28’de görüldüğü gibi 68 üreticiden 37’si her yıl, 20’si 2 – 3 yılda bir çiftlik gübresi vermektedir. Yeşil gübreleme sadece 4 üretici tarafından yılda bir kez, 2 üretici tarafından 2 – 3  yılda bir kez yapılmaktadır. 4 üretici ise bazı hastalık ve zararlılara karşı düzenli olmamakla birlikte, sertifikasyon kuruluşu ya da ihracat firması elemanlarının önerileri doğrultusunda organik  preparat kullandıklarını ifade etmişlerdir. 

Çizelge 28. Ankete Dahil Üreticilerin Yaptığı Bazı Kültürel İşlemler
	Cinsi	Yılda bir kez	Yılda iki Kez	2-3 yılda bir kez	Düzensiz	
Gübre	Çiftlik Gübresi	37	-	20	11	
	Yeşil Gübre	4	-	2	-	
Hast.veZar.Müc.	Org. Preparat	-	-	-	4	
	Mekanik müc. Sulama vb. yön.	-	-	-	5	
Toprak İşleme		18	50	-	-	

Yine bu kuruluşların toprak analizleri doğrultusunda  temin ettikleri doğal gübreler, üreticilerce kullanılmaktadır. Budama her yıl aralama şeklinde yapılmaktadır.
Ancak kuru incirin yamaç ve dağlık arazide yetiştirilmesinden dolayı toprak, bitki besin maddelerince giderek fakirleşmektedir. Bu durum gittikçe verimin düşmesine sebep olmaktadır. 1992 yılında ağaç başına yaklaşık 10-11 kg kuru incir alınırken (Sağdemir, 1992), 2001 yılında 7-8 kg’a düşmüştür ( Anonim, 2001/a). Bu durum  incir ve dolayısıyla ekolojik kuru incir yetiştiriciliği için önemli bir sorundur. Teraslama çalışmaları yeterince yapılmamakta ve erozyonu önlemede yeterli olmamaktadır. Toprak kaybını ve toprağın yıkanarak bitki besin maddelerince fakirleşmesini önleyici ara bitkilerinin yetiştirilmesi ve yeşil gübreleme, sorunun çözümünde faydalı olacağı düşünülmektedir.
Ayrıca düzenli olarak toprak ve yaprak analizleri yapılarak eksik bitki besin maddelerinin organik gübre ve preparatlarla karşılanması da önemli görülmektedir.

Çizelge 29. Ankete Dahil Ekolojik Kuru İncir Üreticilerinin Sözleşme Durumu
Sözleşme ( Yazılı )	Var	Yok	
Tariş Ortağı	42	-	
Tariş Ortağı Olmayan	15	11	
TOPLAM	57	11	

Ankete dahil 68 üreticiden 57’sinin kontratı (sözleşme) vardır  Bu üreticilerin 42’si TARİŞ ortağıdır ve TARİŞ’in “Organik İncir Projesi” kapsamındadırlar. Dolayısıyla TARİŞ’le sözleşmeleri vardır. Kalan 26 üreticinin 11’i sözleşmeye sahip değildir ( Çizelge 29 ). Bu, ekolojik kuru incir üreticilerinin % 40’ının sözleşmesi olmadığı anlamına gelmektedir. TARİŞ projesinde yer alan üreticiler, sistemin işleyişinden memnun olmakla birlikte prim oranının arttırılmasını istemektedirler. 
Ekolojik tarım sistemi, üretimin her aşaması kayıtlı ve kontrollü, sözleşmeye dayalı  bir sistem olmasına rağmen yörede uygulamanın tam olarak yerleşmediği görülmektedir. Çünkü, üreticilerin bir kısmı yazılı sözleşme yapılmadan sözlü olarak ürünlerini pazarlamaktadırlar (ankette 11 üretici). Sonuçta firmalar tarafından ürünün alınmaması ya da düzenli olarak alınmaması, taahhüt edilen paranın zamanında ödenmemesi gibi sorunlar ortaya çıkabilmektedir. Bu sorun, üreticinin yeterince bilinçli olmamasından kaynaklanmaktadır. Bunun yanında konuyla ilgili olarak çok ciddi olarak çalışan firmalar da mevcuttur. Üretici ile yazılı sözleşme yapmakta, düzenli kontroller yapılarak taahhüt edilen ürün zamanında alınmakta, sözleşmeye uygun çalışmayan üreticiyi projeden çıkarmaktadırlar ve üreticiye her yıl yaklaşık olarak % 5 – 10 oranında prim vermektedirler. Bazı üreticiler prim almadıklarını ancak peşin para ve zamanında ödeme yapıldığı için ekolojik üretimi tercih ettiklerini ifade etmişlerdir.
Anket yapılan üreticileri çoğunluğu ( 62 ) üretici ürünlerini her yıl aynı firmaya vermekte, 4 üretici farklı firmalara verdiğini, 2 üretici ise hem TARİŞ hem de özel firmaya ürün verdiğini ifade etmiştir. Firmalar genellikle ürünü her yıl aynı üreticiden almayı tercih etmektedirler.
Türkiye’de bazı ürünlerde  olduğu gibi incirde de kullanılan kimyasal ve sentetik girdiler yok denecek kadar azdır. Yörede eğimli arazide yetiştirilen incir, yıllardır geleneksel olarak nitelendirebileceğimiz yöntemle üretilmektedir. 

Çizelge 30. Ankete Dahil Ekolojik Kuru İncir İşletmelerinin Maliyet, Kâr ve Ürün Miktarlarının  Geleneksel  Tarım Yöntemiyle Karşılaştırması

	Geleneksel Tarıma Göre Maliyet	Geleneksel Tarıma Göre Kar	Geleneksel Tarıma Göre Ürün Miktarı	
Düşük	7	8	15	
Aynı	54	15	55	
Yüksek	7	45	3	
TOPLAM	68	68	68	

Ekolojik tarıma geçildiğinde ürün miktarında azalma veya kullanılan girdilerde (üretim masrafları) artış sözkonusu değildir. Anketlerde “daha önce uyguladığınız tarım yöntemiyle ekolojik tarım arasında ürün maliyeti ve üretim miktarı açısından fark var mı?” sorusuna verilen yanıtların çoğu ( 54 – 55 üretici ) “aynı olduğu” şeklindedir. 7 üretici çiftlik gübresinin ve gübrenin nakliye masrafının fazla olması, ve daha sert budama yaptıkları için masraflarının arttığını belirtmişlerdir ( Çizelge 30 ). 
Genel olarak üreticinin avantajı, TARİŞ projesinde yer alanlar için; prim (2002’de % 20), özel firmalara ürününü pazarlayanlar için % 5 – 10 prim veya ürüne % 4 – 6 piyasanın üzerinde fiyat ile peşin ve zamanında ödemedir bu nedenle 45 üretici kârın eski tarım yöntemine göre daha yüksek olduğunu ifade etmiştir. 8 üretici de iş malını firmaya verdikten sonra diğer inciri satmakta zorlandıklarını ve düşük fiyata verdikleri için kârlarının düştüğünü ifade etmişlerdir( Çizelge 30 ). 	
 Üreticilerin çoğu uygulanan destekleme politikalarından (prim ödemesi, girdi desteği vb) haberdar olduklarını ifade etmektedirler (68 üreticiden 60’ı), ancak 11 üretici bu politikaları yeterli bulmaktadır.

10.2. Firma Anketlerinin Sonuçları
Yapılan ön çalışmalarda 13 firmanın ekolojik kuru incir ihraç ettiği tespit edilmiştir (bu firmalara TARİŞ’de dahildir). 13 firmadan 8’i anket çalışmasına katılmayı kabul etmiştir. Alınan bilgiler aşağıda sunulmuştur.
	Yönetici Bilgileri
Yedi firmadan altısında yönetici aynı zamanda şirketin sahibidir. Bir firmada ise yönetici aynı zamanda şirketin ortağıdır. Yöneticilerin tümü yüksekokul mezunudur.
	Genel Bilgiler
Bu firmalar, organik meyve, kuru domates, bakliyat, kuru incir, kayısı, kuru kayısı, badem, kestane, çam fıstığı, dondurulmuş ürün, baharatlar (kekik, defne), adaçayı, ıhlamur ihracatı yapmaktadırlar. Sadece bir firma yalnızca organik ürünle çalışmakta, diğerleri hem konvansiyonel hem de organik ürün ihraç etmektedirler. Hepsinin merkezi İzmir’dedir. Bazılarının Salihli-Manisa, Malatya ve Aydın’da büroları vardır. İhraç ettikleri ürünler içinde ekolojik kuru incirin payı % 2 ile % 45 arasında değişmektedir. Firmalar 5 – 19 yıldır ekolojik kuru incir ticareti yapmaktadırlar. Hepsi ISO 9001 veya ISO 9002 kalite belgesine sahiptir. Bu belgeler firmaların kalite, işleme vb konularda devamlı kontrolünü sağlamaktadır. Organik kuru inciri, Ege İhracatçılar Birliği kanalıyla ihraç etmektedirler. Sadece bir firma İzmir Kuru Meyve ve Mamulleri İhracatçılar Birliği kanalıyla ihraç yapmaktadır. Firmaların hepsi bütün yıl boyunca çalışmaktadırlar.
Organik kuru inciri işlemek için firmaların girdi ithalatı yoktur. Ancak zirai mücadele için bazı organik preparatlar ithal etmektedir. Bir firma üzüm ve mercimek işlemek için organik ayçiçek yağı ithal ettikleri belirtmiştir.
Organik girdi ithalatında; evrak prosedürlerinin çokluğu, kısa sürede ürünün gümrükten çekilmemesi ve mevzuat temel problemlerdir.
Firmalar; Kontrol ve Sertifikasyon kuruluşlarından en çok IMO ile çalışmaktadırlar. Bir firma ECOCERT ve İNAC’la, bir firma da IMO yanında ECOCERT’le çalışmaktadır.
	Alım Bilgileri
	2001 – 2002 sezonunda firmalardan alınan bilgilere göre ekolojik kuru inciri ortalama 1.5 – 2 milyon TL’ye üreticiden almışlardır. Bu fiyat seçilmemiş ürün fiyatıdır. Bazı firmalar projeleri kapsamında üreticilerden ekolojik kuru inciri seçilmemiş olarak almakta, hurda ve atıkları ayırıp satmakta, Aflatoksinlileri Ege İhracatçılar Birliğine teslim etmektedir. Bazıları da ürünü seçilmiş olarak almaktadır. Bu firmalar boylara göre değişen fiyatlarla piyasa fiyatına organik ürün farkını % 5 – 10 arasında ekleyerek alım yaptıklarını ifade etmişlerdir. Organik kuru incir alımı daha çok firma elemanlarının üreticiye giderek alım yapması şeklindedir. Bazen aracı tüccar alım yapmakta, ender olarak da üretici malını firmaya getirmektedir. Firmalar kaliteyi sağlamak amacıyla her yıl aynı üreticiden alım yapmayı tercih etmektedirler.
	Firmalar aldıkları ekolojik ürüne peşin ödeme yaptıklarını, iki firma satıştan sonra ödeme yaptığını, bir firma da avans vererek alım yaptığını belirtmiştir. Üretici anketlerinde de üreticiler ekolojik üretim sebeplerinin başında peşin ödemenin geldiğini ifade etmişlerdir.
Alım Finansmanı
Firmaların hepsi kendi öz kaynakları yanında banka kredisi de kullanmaktadırlar.
Banka kredisinin koşulları yıllara göre değişmekle birlikte bir milyon Euro’luk hammadde (kuru incir) alımı için altı aylık döviz kredisi % 12 faizlidir. Tüm firmalar faizlerin yüksekliğinden şikayetçidir.
Alım Fiyatı
Ekolojik kuru incir alım fiyatları daha çok piyasada oluşan fiyata göre ve TARİŞ’in alım fiyatlarına göre bir ölçüde de ürünün yurtdışındaki fiyatına bağlı olarak oluşmaktadır.
Çizelge 31, ihracat firmaları tarafından ekolojik kuru incirin üreticiden alımı ve ihraç edilinceye kadar yapılan değişken ve sabit masrafları belirlemek için firma bilgilerinin ortalaması alınarak tahminen hazırlanmıştır.

Çizelge 31. Ekolojik Kuru İncirin İhracat Firmasına Tahmini Maliyeti (2001-2002)

Masraf Kalemleri	TL/kg	%	Ortalama (%)	
Alış Fiyatı	1.500.000	40-50	40	
Kontrol ve Sertifikasyon	300.000	8-12	10	
İşçilik 	600.000	15-25	20	
Depolama Masrafı	20.000	-	-	
Ambalaj Masrafı	300.000	8-12	10	
Fümigasyon Alternatifi	300.000	8-12	10	
Nakliye	70.000	8-12	10	
Kredi Faizi (% 12 ort. yıllık döviz)	90.000			
Diğer 	100.000			
TOPLAM	3.280.000		100	

Çizelgeye göre masraf  kalemleri arasında en yüksek oran % 40-50’yle incirin alım fiyatı (kg) ve daha sonra da işçilik gelmektedir. Depolama masrafı incirin depoda kalma süresine göre, kontrol ve sertifikasyon ücreti de sertifika verilen incir alımına, uzaklığa göre değişebilecek değerlerdir. Çizelge 31’de 2001-2002 yılı ekolojik kuru incirin ihracatçıya mal oluş fiyatı 3.300.000 TL olarak tahmin edilmiştir. 
İhracatçı aldığı incire yaklaşık % 50-70 masraf yaptıktan sonra ihraç edebilmektedir.
	Depolama
Firmalar kendi depolarına sahiptirler ve hepsi ilave olarak depo kiralamaktadırlar. Depo çeşidi olarak soğuk hava depolarında ve standart depolardan yararlanmaktadırlar. Depo zararlıları ile mücadelede ürün ekolojik olduğu için metil bromit kullanılmamakta, alternatif yöntemlerden şoklamadan yararlanılmaktadırlar. Bir firma çadırda CO2 uygulaması yapmaktadır.
Depolamada en önemli sorun soğuk hava depolarının yetersizliği ve pahalılığıdır. Ayrıca bir firma şoklamanın canlı böcek ölümünde yeterli olmadığını ifade etmiştir.
Tüm firmalarda Aflatoksin kontrolünde çok önemli olan UV kontrolü en az iki defa yapılmaktadır ve hepsi bu işlem için gerekli karanlık odaya sahiptir.
	İşçilik 
Sadece organik kuru incirde iki firma devamlı olarak işçi çalıştırmaktadır (150 ve 40 işçi). Organik kuru incirde firmaların çalıştırdığı mevsimlik işçi sayısı yıllara ve ihraç edilen ürün miktarına bağlı olarak değişmekle beraber 2001-2002 sezonunda 930 kişidir.
	Alımda Karşılaşılan Sorunlar
Ekolojik tarım topraktan ürün piyasaya sürülünceye kadar kontrollü ve kayıtlı bir sistemdir. Bazı firmalar projeleri kapsamına aldıkları üreticilere sözleşme gereği taahhütlerine uymakta, her yıl üreticinin ürününü almaktadır. Taahhüdünü yerine getirmeyen üretici proje dışı kalmaktadır. Bazı firmalar ise üretici ile sözleşme imzaladığı halde ürününü düzenli olarak almamakta karşılıklı güvenin sarsılması firmanın kaliteli ürün bulmasını güçleştirmektedir. Firmaların bir kısmı ekolojik ürünü seçilmeden, ortalama bir fiyat vererek almakta, bir kısım firmalar da seçilmiş ürüne, ayrı ayrı fiyat vererek almaktadırlar. Seçilmiş üründe  ise ürünün iyi seçilmediği, temiz olmadığı şeklinde problemler ortaya çıkmaktadır. Ayrıca firma sayısının çok olmasının fiyatları gereğinden fazla yükselttiği şeklinde şikayetler dile getirilmiştir.
Firmalar sınıflandırılmış ürün alırken daha çok işmalı inciri tercih etmektedirler. Düşük kaliteli incirler ezme yapımında kullanılmakta veya konvansiyonel olarak değerlendirilmektedir.
Ülkemizde organik ürün iç talebi birkaç yıl öncesine kadar yok denecek kadar azdı. Ancak tüketici bilincinin artmasına bağlı olarak iç tüketimde de yavaş yavaş artış başlamıştır. Ekolojik kuru incir ihraç eden firmalardan sadece 2’si yurtiçinde ürün pazarladıklarını ifade etmiştir. Yurt içi pazar payları firmalardan birinin % 15-20, diğerinin ise % 1’den azdır. Sadece bir firma iç pazar payını arttırmak için reklam ve ilanlara başvurmaktadır.
	Kontrol ve İhracat
Firmalardan alınan bilgilere göre; 2001-2002 sezonunda Almanya, İsviçre, Fransa, İsveç, İtalya, ABD ve diğer AB ülkelerine ekolojik kuru incir ihracatı yapılmıştır. İhraç fiyatı 3 milyon 300 bin TL ile 4 milyon 440 bin TL arasında değişmiştir.

Çizelge 32. Ekolojik Kuru İncirin Kontrol Aşamaları
	Kendi uzmanı	Devlet memurları	Kontrol ve Sertifikasyon Kuruluşu	
Hasattan Önce	X		X	
Hasat Sırasında	X		X	
İşleme Esnasında	X		X	
İşlemeden Sonra	X		X	
Yüklemeden Önce	X	X (Türkiye’de)		
Sınırda		X (Dışarıda)		
Alıcıya Teslimde	X	X (Dışarıda)		

Çizelgede ekolojik kuru incirin nerede ve kim tarafından kontrol edildiği belirtilmektedir. Bu kontroller tüm firmalarda genel olarak yapılmaktadır. Bazen yüklemeden önce kontrol yapılmayıp sadece alıcıya teslimde kontrol de yapılabilmektedir.
Organik kuru incir ihracata giderken daha çok naturel olarak işlenmektedir. Pulled ve kesme işleme de naturelden sonra tercih edilen işleme şekilleridir. Ayrıca ezme, kokteyl, garland, lerida, layer şeklinde işleme de yapılmaktadır.
Firmalar ekolojik incirin satış fiyatını daha çok piyasada oluşan fiyata göre belirlemektedirler ancak fiyat belirlenirken bir sene öncesinin fiyatları ve TARİŞ’in fiyatları da göz önünde bulundurulmaktadır.
Yurt dışı satışlarda ihraç bedellerinin firmalara ödenmesi daha çok vesaik mukabilidir, peşin ödeme şeklinde de olabilmektedir.
Yurt dışı satışlar sezon öncesi yapılan kontratlardaki fiyat dahilinde ve sabit fiyatla yapılmaktadır.

Ambalaj
Firmaların hepsi ambalajlamayı kendileri yapmaktadır ve müşteri isteğine bağlı olarak 250-500 gr.lık kutularda, viyol tabaklarda, dökme olarak karton kutularda ( 10 kg’lık), ambalajlama yapılmaktadır.
Reklam
Organik kuru inciri yurtiçinde pazarlamak için bir firma, yurtdışında pazarlamak için beş firma reklam harcaması yapmaktadır. Yurtdışı reklamları fuarlara katılarak yapılmaktadır. Bu fuarlardan en bilineni BIOFACH’tır. Firmaların altı tanesi BIOFACH’a katılmıştır ve firmaların üçü IFOAM’ın  üyesidir.
Firmalar tarafından dış piyasa hakkındaki bilgiler daha çok İhracatçı Birlikleri ve İGEME kanalıyla alınmaktadır. Bu konuda; ithalatçı firmalara, konuyla ilgili dergiler, fuar ziyaretleri de yardımcı olmaktadır.
Organik kuru incir yurtdışına daha çok gemiyle gönderilmektedir. Sadece bir firma hem gemi hem de tırla gönderdiğini belirtmiştir. 1FOB fiyatı daha çok uygulanmaktadır.Son beş yılda yılda sadece bir firmanın küflenme ve fermantasyon nedeniyle ürünü yurtdışından geri çevrilmiştir.
Firmaların üreticiden kaynaklanan kalite problemleri
1-	Mitotoksin sorunları (aflatoksin ve okratoksin sorunları)
2-	Uygun kerevetlerin kullanılmaması
3-	Üreticinin kuru inciri temiz ve hijyen olmayan ortamlarda depolaması
4-	Sağlıklı ilek kullanılmaması
Firmalar; üreticilerin ekolojik tarıma gerçekten inanmaları ve sözleşme şartlarına 
uygun üretim yapmaları gerektiğini ifade etmişlerdir.
Ayrıca ihracat firmaları önümüzdeki yıllarda AB, Japonya ve ABD’ye ekolojik kuru incir ihracatının artacağını öngörmektedirler.

1 FOB Fiyatı : Free on the board : limanda teslim (Nakliye,sigorta hariç)

10.3. TARİŞ Anketi Sonuçları

S.S. TARİŞ İncir Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (TARİŞ) ile ekolojik kuru incirle ilgili olarak yapılan anketin sonuçları aşağıda sunulmuştur.
	TARİŞ, kuru incir ve incir ezmesi ihraç etmektedir ve ihraç ettiği ürünler içinde ekolojik kuru incirin payı % 2-3.5’tur. Organik kuru inciri Ege Kuru Meyve ve İhracatçıları Birliği kanalıyla ihraç etmektedir.
Organik kuru incir 2001-2002 iş yılında ortağından 59707 kg ve bir milyon 980 bin TL/kg (A-4 Baz) dan alınmıştır. Ödeme peşin olarak yapılmakta ve fiyat piyasada oluşan fiyat göz önüne alınarak belirlenmektedir.
Depolama TARİŞ’in kendi depolarında veya depo kiralanarak yapılmaktadır. Depo zararlılarıyla mücadelede şoklama ve çadırda CO2 uygulaması yapılmaktadır. Aflatoksinle ilgili olarak UV kontrolü iki  kez yapılmaktadır.
Devamlı ve mevsimlik işçiler sadece organik incirde çalışmamaktadır. Organik kuru incir alımında firma sayısının yüksekliği nedeniyle yaşanan yoğun rekabet fiyatların yükselmesine neden olmakta, bu da  önemli bir sorun olarak görülmektedir.
2001-2002 yılında 16825 kg ekolojik kuru incir yaklaşık olarak tonu 2400 dolardan ihraç edilmiştir.
Organik kuru incir ihracata giderken naturel, lerida, pulled ve protopen şeklinde işlenerek ihraç edilmektedir. Satış fiyatı, maliyetleri esas alarak belirlenen fiyattan yapılmaktadır. Yurt dışı satışlarda ihraç bedellerinin ödeme şekli; peşin veya kredili ödemedir.
Ürünü alırken; plastik kasa ve satarken; karton kutu, selofon ve karton koli kullanılmaktadır. Ambalajlama TARİŞ tarafından yapılmaktadır.
TARİŞ yurtdışı fuarlara ve BIOFACH’a katılmaktadır. IFOAM  üyesi değildir ve dış piyasa hakkındaki bilgileri; İhracatçı Birlikleri, İGEME ve fuar ziyaretleriyle elde etmektedir.
Organik kuru incir TARİŞ tarafından yurtdışına gemi ve tırla, FOB fiyatlarıyla gönderilmektedir.

Çizelge 33. TARİŞ’in Yıllar İtibariyle Ekolojik Kuru İncir Alım ve Satış Miktarları

Alınan (kg)	
Satılan (kg)  (Dış Piyasa)	
1996/97	39298	-	
1997/98	97283	45625	
1998/99	127687	35875	
1999/00	219000	218948	
2000/01	120550	73737	
2001/02	59707	16825	

Gelecek yıllarda organik incir ihracatının artacağı tahmin edilmektedir.
TARİŞ 1997 yılında dış piyasaya 45625 kg, 1998 yılında 35875 kg, 1999 yılında 218948 kg ve 2000 yılında 73737 kg organik kuru incir satışı yapmıştır ve 2000 yılında ilk defa iç piyasaya 403.2 kg.lık ekolojik kuru incir satışı yapılmıştır ( Çizelge 33 ).