SIĞIR MASTİTİSLERİNDEN İZOLE EDİLEN ENTEROCOCCUS HIRAE’NİN VİRULENS FAKTÖRLERİ, BİYOFİLM OLUŞTURMA KAPASİTESİ VE ANTİBİYOTİK DİRENÇ PROFİLLERİ

Abstract

Amaç: Bu tez çalışmasında, sığırlarda mastitis etkeni olarak izole edilen Enterococcus hirae suşlarının virulens özellikleri, biyofilm oluşturma kapasiteleri ve antibiyotik duyarlılık profilleri değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Veteriner Fakültesi’ne getirilen mastitisli süt örneklerinden izole edilen Enterococcus spp. moleküler yöntemlerle tanımlanmış; 7 E. hirae suşunda gelE ve esp virülens genleri, biyofilm oluşturma kapasitesi ve antibiyotik duyarlılığı genotipik ve fenotipik yöntemlerle değerlendirilmiş ve elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Bu çalışmada incelenen tüm süt örneklerinde %7 oranında E. hirae tespit edilmiştir. İzole edilen Enterococcus türleri içerisinde E. hirae’nin oranı %35 olarak belirlenmiştir. Elde edilen 7 izolatın %71,4’ünde gelE, %57,1’inde esp geni saptanmış; biyofilm oluşturma oranı %85,7 olarak bulunmuştur. Tüm izolatlar ampisilin, gatifloksasin, linezolid ve vankomisine duyarlı bulunurken; kloramfenikole %57,1, eritromisine %42,9 oranında direnç gözlenmiştir. Tetrasiklin için %14,3 orta duyarlılık ve %14,3 direnç, nitrofurantoin için ise %14,3 direnç tespit edilmiştir. İstatistiksel analizler, gelE geninin biyofilm oluşumu ve antibiyotik direnci ile anlamlı bir ilişki göstermediğini, buna karşılık esp geninin kloramfenikol ve eritromisin direnci ile anlamlı ilişki gösterdiğini ortaya koymuştur (P<0,05). Biyofilm oluşumu ile antibiyotik duyarlılığı arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (P>0,05). Sonuç: E. hirae, mastitiste düşük prevalansına rağmen potansiyel patojen olarak görülmeli; direnç, virulens ve biyofilm özellikleri geniş kapsamlı incelenmelidir.