DSpace Community:

Bazı ekmeklik buğdaylarda (triticum aestivum l.) ekim sıklığının verim ve verim öğelerine etkisi

2016-03-18T01:01:07Z

Title: Bazı ekmeklik buğdaylarda (triticum aestivum l.) ekim sıklığının verim ve verim öğelerine etkisi Authors: Dinç, Sevgi; Erekul, Osman Abstract: Bu çalışma 2008–2009 yıllarında Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği deneme tarlalarında, basit faktöriyel tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak yapılmıştır. Bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin (Cumhuriyet–75, Kaşifbey–95, Meta2002, Sagittario) farklı bitki sıklıklarının (200–300–400–500–600 bitki/m2) verim ve verim öğeleri üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada; bitki boyu, metrekarede başak sayısı, başakta tane sayısı, başakta başakçık sayısı, bin tane ağırlığı ve tane verimi gibi agronomik ve verim özellikleri incelenmiştir. Çeşitler ve farklı bitki sıklığı uygulamalarının denemede incelenen agronomik ve verim öğelerinin birçoğu üzerinde etkisinin önemli olduğu saptanmıştır. Metrekarede başak sayısında çeşit*sıklık interaksiyonu önemli bulunmuş, çeşit*sıklık interaksiyon ortalaması 414.3 (başak/m2) olarak belirlenmiştir. Başakta tane sayısı ve başakta başakçık sayısında çeşitlerin etkisi önemli bulunurken, başakta tane sayısı ve başakta başakçık sayısı 200 tohum/m2 ekim sıklığında en yüksek değere ulaştığı saptanmıştır. Çeşitler arasında en yüksek tane verimi Kaşifbey–95 (360.6 kg/da) çeşidinden elde edilirken, farklı bitki sıklıklarının tane verimi üzerine etkisinin önemli olmadığı ve çalışmada en uygun ekim sıklığının 200 tohum/m2 olduğu sonucuna varılmıştır.; This study was conducted at the experimental field of Adnan Menderes University Agricultural Faculty Research and Practice Farm as a simple factorial randomized block design in 2008-2009 wheat growing season. The objective of this study was to determine the effects of different seeding rates (200–300–400–500–600 seed/m2) on some bread wheat cultivars (Cumhuriyet-75, Kaþifbey-95, Meta2002 and Sagittario) agronomic, yield and yield components. Agronomic and yield characteristics such as plant height, number of ear per square meter, kernel number per ear, spikelet number per ear, thousand kernel weight and grain yield were investigated. The practice of different cultivars and seeding rates showed a significant effect on many of the agronomic and yield characteristics. Cultivar x seeding rate interaction for the number of ear per square meter was significant and the cultivar x seeding rate interaction mean was 414.3 ear/m2. Number of kernel per ear and spikelet number per ear shows significant impact on the varieties, while the number of kernel per ear and spikelet number per ear reached its highest value at 200 seeds/m2. Among varieties the highest grain yield was obtained by the cultivar Kaþifbey–95 (3606 kg/ha). Different seeding rates indicate no significant effects on the grain yield of wheat. As a result of this study the most suitable sowing rate from 200 seeds/m2 are applicable for the study area.

Turfanda patates (solanum tuberosum l.) yetiştiriciliğinde bazı çeşitlerin verim ve verim unsurlarının saptanması

2016-03-18T01:01:02Z

Title: Turfanda patates (solanum tuberosum l.) yetiştiriciliğinde bazı çeşitlerin verim ve verim unsurlarının saptanması Authors: Cerit, Cem Serdar; Kaynak, Mustafa Ali Abstract: Bu çalışma, Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme arazisinde, farklı olgunlaşma süresine sahip patates çeşitlerinin, Aydın koşullarında turfanda yetiştiricilik açısından, verim ve verim unsurlarını belirlemek amacıyla, 2009 yılında yürütülmüştür. Çalışmada, 11 adet patates çeşidi (Vangogh, Latona, Carmona, Marabel, Agata, Adora, Olympia, Fabula, Hermes, L.Cleary, Safrane) materyal olarak kullanılmıştır. Deneme, 3 tekkerrürlü olarak, tesadüf blokları deneme desenine göre kurulmuştur. Çalışmada bitkide sap sayısı (adet/bitki), bitki başına yumru sayısı (adet/bitki), bitki başına yumru verimi (g/bitki), tek yumru ağırlığı (g), büyük yumru oranı (%) (> 50 mm), orta yumru oranı (%) (> 30 mm, < 50 mm), küçük yumru oranı (%) (< 30 mm) ve dekara yumru verimi (kg/da) özellikleri incelenmiştir. ıncelenen özelliklerden bitki başına yumru sayısı, bitkide sap sayısı, bitki başına yumru verimi, orta yumru oranı ve dekara yumru verimi açısından en yüksek değerin Agata çeşidinde olmasından dolayı Aydın koşullarında turfanda patates yetiştiriciliğinde bu çeşidin en uygun olduğu saptanmıştır.; This study was conduncted in the experiment fields at the Field Crops Department of Faculty of Agriculture at Adnan Menderes University in 2009 to determine yield and yield components of different maturity groups potatoes for early season growing in Aegean Region in Aydın conditions. The research was carried out in randomized blok design with 3 replications and 11 different potato varieties (Vangogh, Latona, Carmona, Marabel, Agata, Adora, Olympia, Fabula, Hermes, L.Cleary, Safrane) were used. In this study, tuber numbers per plant (number/plant), single tuber weight (g), tuber yield per plant (g/plant), plant stem numbers (number/plant), big tuber rate (%) (> 50 mm), medium tuber rate (%) (> 30 mm - < 50 mm), small tuber rate (%) (< 30 mm) and tuber yield (kg/da) features were observed. Among the observed characteristics, tuber number per plant, tuber yield per plant, plant stem number, medium tuber rate and tuber yield for Agata variety was higher than other varieties. It can be concluded that Agata was the most suitable variety for off - season growing in Aydın conditions.

Organik ve inorganik gübre uygulamalarının anason (pimpinella anisum l.) çeşit ve ekotiplerinin verim ve verim öğeleri üzerine etkisi

2016-03-18T01:00:58Z

Title: Organik ve inorganik gübre uygulamalarının anason (pimpinella anisum l.) çeşit ve ekotiplerinin verim ve verim öğeleri üzerine etkisi Authors: Doğramacı, Sezen; Arabacı, Olcay Abstract: Bu çalışma, Aydın ekolojik koşullarında organik ve inorganik gübre uygulamalarının Anason (Pimpinella anisum L.) çeşit ve ekotiplerinin verim ve verim öğeleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneme, 2005 üretim sezonunda Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Uygulama Çiftliğinde yürütülmüştür. Araştırmada üç farklı anason ekotipi (Çeşme, Feşiye-Seki, Denizli-Acıpayam) ve bir tescilli çeşit (Gölhisar) ile altı farklı gübre uygulaması (kontrol, ticari gübre, ahır gübresi, organik gübre, ticari gübre x organik gübre ve ticari gübre x ahır gübresi kombinasyonu) denenmiştir. Çalışmada; bitki boyu, bitkide dal sayısı, bitki başına şemsiye sayısı, şemsiyedeki tohum sayısı, tane verimi ve bin tane ağırlığı değerleri incelenmiştir. Çeşme, Feşiye ve Denizli ekotiplerinde bitki boyu, bitkide dal sayısı, bitki başına şemsiye sayısı, şemsiyedeki tohum sayısı, tohum verimi ve bin tane ağırlığı organik gübre ve organik-inorganik gübre kombinasyonu uygulamasından olumlu yönde etkilenmiştir. Tohum verimi bakımından en yüksek değer (114.5 kg/da) ticari gübre uygulamasıyla Gölhisar çeşidinden elde edilirken; en düşük verim (30.4 kg/da) kontrol uygulamasıyla Denizli ekotipinden elde edilmiştir; The purpose of this study was to determinate the effect upon yield and yield components of anise (Pimpinella anisum L.) type and ecotypes of the organic and inorganic fertilizer applications. Study was conducted in Adnan Menderes University Agricultural Faculty application farm in 2005. In the experiment, three different anise ecotypes (Çeþme, Fethiye-Seki, Denizli-Acýpayam) and one certificated type (Gölhisar) with six different fertilizers applications (control, commercial fertilizer, stable manure, organic fertilizer, commercial fertilizer x organic fertilizer and commercial fertilizer x stable manure combination) were used. In the study, plant height, number of branch per plants, number of umbrella per plants, number of seed per umbrella, seed yield and thousand seed weight were investigated. Plant height, number of branch per plants, number of umbrella per plants, number of seed per umbrella, seed yield and thousand seed weight in Çeþme, Fethiye and Denizli ecotypes were affected positively from organic fertilizer and organic–inorganic fertilizer combination application. The highest seed yield (114.5 kg/da) with commercial fertilizer application from Gölhisar type also the lowest seed yield (30.4 kg/da) with control application from Denizli ecotype was determined.

Aydın yöresindeki tarımsal işletmelerin mekanizasyon durumu

2016-03-18T01:00:52Z

Title: Aydın yöresindeki tarımsal işletmelerin mekanizasyon durumu Authors: Cankurt, Murat; Miran, Bülent Abstract: Ekonomik anlamda tarımsal üretim, günümüzde, mekanizasyondan ayrı düşünülemez. Mekanizasyon düzeyi de tarımsal işletmelerin verimliliğinin en önemli belirleyicilerindendir. Bu çalışmanın ana amacı, Aydın yöresindeki tarımsal işletmelerin mekanizasyon düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışmanın ana materyalini, Aydın yöresinde faaliyet gösteren 121 tarımsal işletmeden, anket yoluyla alınan veriler oluşturmaktadır. Yapılan analizlere göre, tarımsal işletmelerin %81'inde en az bir traktör bulunduğu ve bu traktörlerin yaklaşık yarısını (%59) NH markalı olduğu belirlenmiştir. ışletme başına en yaygın ekipman römork olurken (%80), balya makinesi, patates dikme makinesi ve atomizör en az sahip olunan ekipmanlardandır (%1). Mekanizasyon düzeyini gösteren birim alana düşen BG değeri 5.72 BG/ha olarak Türkiye ortalamasının üzerinde olduğu belirlenmiştir.; Agricultural production in economic sense cannot be considered separately from mechanization, today. Mechanization level is the most important determinants of the efficiency of agricultural production. The main purpose of this study is to determine the level of mechanization of agricultural farms in the province of Aydýn. The main material of the study was the data which is received via survey from 121 farms in Aydýn. According to the results of the analysis, it was determined that 81 percent of agricultural farms have a tractor at least. Approximately, half of those owned tractors were New Holland brand (59%). While, trailer was the most widely owned equipment (80%), the baler, potato-planting machine and atomizer were rare-owned equipments (1%) for the farms. The value of horse power per unit area which shows the level of mechanization was calculated 5.72 Hp/ha. The value was higher than the average of Turkey.