http://hdl.handle.net/11607/1845 2026-04-04T05:43:39Z 2026-04-04T05:43:39Z Özkısacık, Sezen Etensel, Barlas Yazıcı, Mesut Türkmen, Münevver Gürsoy, Harun http://hdl.handle.net/11607/2023 2016-02-24T01:00:48Z 2006-01-01T00:00:00Z

Title: Yenidoğanın iatrojenik mide perforasyonu: olgu sunumu Authors: Özkısacık, Sezen; Etensel, Barlas; Yazıcı, Mesut; Türkmen, Münevver; Gürsoy, Harun Abstract: Özofagus, mide ve duodenum perforasyonları yenidoganlarda ve çocuklarda nadirdir. Çesitli etyolojik faktörler bildirilmis olmasına ragmen, nedeni tam olarak belli degildir. Solunum sıkıntısı nedeniyle gözlem altına alınan ve hikayesinde mideye orogastrik sonda takılarak yüksek basınçlı aspiratör ile mide aspirasyonu yapıldıgı ögrenilen hasta, hayatının 2. gününde karında distansiyon gelismesi nedeni ile çekilen direk karın grafisinde serbest hava tespit edilmesi üzerine yatırılıp acilen operasyona alındı. Operasyonda midenin arka yüzünde kardianın 3 cm asagı seviyesinde büyük kurvatura 1 cm mesafede, kenarlarında noktasal tarzda kanama odakları olan perforasyon alanı tespit edilip primer sütür ile onarıldı. Hasta sorunsuz olarak taburcu edildi. Yenidogan ve prematürelerde herhangi bir sorun nedeniyle oro/nazogastrik sonda takılacak ve/veya aspirasyon yapılacaksa yumusak sonda seçimi ve düsük basınçla aspirasyon yapılması gerektigi inancındayız.; Perforations of the esophagus, stomach and duodenum are rarely encountered events in neonates and children. The etiology of gastric perforation in neonates is unclear at present, although various theories have been reported. Aneonate, admitted for respiratory distress to the neonatal intensive care unit was consulted by our Department of Pediatric Surgery for abdominal distention which developed in second day of his life. Postnatal history revealed utilization of high negative pressures during suctioning via administered orogastric tube. Due to free air determined at the abdominal x-ray, he was operated immediately. At the operation, a perforation area which had hemorrhagic spots at its borders at the posterior side of the stomach, three cm. below the cardia and at one cm. distance to the large curvature was seen and sutured primarily. Thereafter, the patient was discharged without any problems and with a complication-free followup. We believe that a soft catheter and low pressures should be used for neonates and premature newborns if orogastric catheter placement is necessary.

2006-01-01T00:00:00Z Şahin, Eylem Karaman, Göksun Şendur, Neslihan Şavk, Ekin http://hdl.handle.net/11607/2022 2016-02-24T01:00:48Z 2006-01-01T00:00:00Z

Title: Antikonvülzan hipersensitivite sendromlu dört olgu Authors: Şahin, Eylem; Karaman, Göksun; Şendur, Neslihan; Şavk, Ekin Abstract: Fenitoin, karbamazepin, fenobarbital ve primidon gibi aromatik antiepileptik ilaçlarla olusan antikonvülzan hipersensitivite sendromu (AHS) akut, yasamı tehdit edici, multisistemik bir ilaç reaksiyonudur.En önemli klinik bulgular ates, hafif morbiliform döküntünden Stevens-Johnson sendromuna kadar degisen cilt döküntüleri ve lenfadenopatidir. Eozinofili, mononükleozis benzeri atipik lenfositoz gibi hematolojik anormalliklerin yanı sıra hepatit, nefrit ve pnömoni gibi iç organ tutulumu ile beraber olabilir. Morbiliform makülopapüler erüpsiyon en sık görülen deri bulgusudur. Bu yazıda dört AHS olgusunun klinik bulguları degerlendirilerek, bu sendromun karakteristik klinik özelliklerini vurgulamak amaçlanmıstır. Serimizde bulunan AHS tanısı almıs, yasları 17-64 yas arasında degisen 4 erkek olgunun epilepsi, psikiyatrik hastalık, trigeminal nevraji ve subdural hematom operasyonu sonrası antikonvülzan ilaç kullanımı mevcuttu. Olgulardan 2'sinde karbamazepin, diger 2'sinde ise difenilhidantoin ve okskarbazepin birlikte kullanılmıstı. Bulgular ilaç tedavilerinin baslanmasından veya ilaç degistirilmesinden 1-1.5 ay sonra, 3 olguda eritrodermi, 1 olguda Stevens-Johnson sendromu olarak ortaya çıkmıstı. Olguların hepsinde ates yüksekligi, 2'sinde lenfadenopati ve 1'inde hepatosplenomegali mevcuttu. Laboratuvar bulgularından lökositoz 3 hastada, eritrosit sedimentasyon hızında artıs 3 hastada, üre ve kreatinin yüksekligi 1 hastada mevcutken, tüm hastalarda karaciger enzimlerinde yükselme saptandı. Tedavi ve takipleri yapılan hastaların eritrodermi tablosunda olan biri hariç hepsinde 1-5 ay sonrasında iyilesme gözlendi.; Anticonvulsant hypersensitivity syndrome (AHS) that occurs with aromatic antiepileptic drugs such as phenytoin, carbamazepine, phenobarbital and primidone is an acute, life threatening multisystemic drug reaction. Most important clinical signs are fever, skin eruptions ranging from mild morbiliform eruption to Stevens- Johnson syndrome and lymphadenopathy. Beside hematological abnormalities such as eosinophilia, mononucleosis like atypic lymphocytosis, internal organ involvements including hepatitis, nephritis and pneumonia can be seen. Morbiliform maculopapular eruption is the most frequent skin sign. In this article we aimed to present 4 patients withAHS and emphasize the characteristic clinical features of this syndrome. In our series 4 male patients with AHS, between ages 17 and 64, had been treated with anticonvulsant drugs after epilepsy, psychiatric disease, trigeminal neuralgia and operation of a subdural hematoma. The causative agents were carbamazepine in 2 patients, diphenylhidantoin and oxcarbazepine in the others. Erythroderma in 3 patients and Stevens-Johnson syndrome in the 4th patient had developed after 1-1,5 months following initiation or alteration of anticonvulsant therapy. Fever, was observed in 4 patients, lymphadenopathy in 2 patients and hepatosplenomegaly in one patient. Laboratory evaluation showed leucocytosis in 3, increase in erythrocyte sedimentation rate in 3, elevated blood urea nitrogen and creatinin levels in 1 and elevated liver enzymes in all patients. Except one case with erythroderma, all cases improved within 1-5 months.

2006-01-01T00:00:00Z Aliağaoğlu, Cihangir Karapolat, Sami Atasoy, Mustafa http://hdl.handle.net/11607/2021 2016-02-24T01:00:48Z 2006-01-01T00:00:00Z

Title: Venöz yetmezlik ve malign ekrin poroma birlikteliği Authors: Aliağaoğlu, Cihangir; Karapolat, Sami; Atasoy, Mustafa Abstract: Ekrin poroma nadir görülen ve ekrin ter bezlerinden kaynaklanan bir deri tümörüdür. Bu tip tümörler oldukça yavas büyürler ve diger deri kanserleriyle karısabilirler. Malign ekrin poroma ve venöz yetmezlik beraberligi literatürde simdiye kadar bildirilmemistir. Olgumuzda, sol bacak orta-arka kısmında variköz zeminde yerlesmis ekrin poroma kitlesi mevcuttu. Tanı histopatolojik degerlendirme ile konuldu. Lenf nodu ya da uzak organ metastazı saptanmadı. Bizler bu makalede 72 yasındaki bir bayan olguda, sol bacakta venöz yetmezlikle beraber görülen bir ekrin poroma kitlesinin basarılı cerrahi tedavisini sunmaya çalıstık. Bu birlikteligin tesadüfî olması veya venöz yetmezlik zemininde ekrin poroma gelismis olması olasılıgı aydınlatılamamıstır. Ancak bu makale ile bu çok nadir birliktelik tartısılmıstır.; Eccrine poroma is a malignant tumour of eccrine sweat glands. It is a very rare, slow growing tumour and clinically resembles other skin cancers.We report a malignant eccrine poroma located on varicose surface of the posterior left leg of a 72 year-old woman. It was diagnosed by histopathological findings. Lymph nodes or distant metastases were not found. Malignant eccrine poroma with venous insufficiency has not been reported in the literature.Although we do not know how venous insufficiency effected the the development of eccrine poroma in our case we discuss this very rare association of eccrine poroma and venous insufficiency.

2006-01-01T00:00:00Z Özkısacık, Sezen Yazıcı, Mesut Öztan, Mustafa Onur Etensel, Barlas Çulhacı, Nil Gürsoy, Mustafa Harun http://hdl.handle.net/11607/2009 2016-02-23T01:00:51Z 2006-01-01T00:00:00Z

Title: İki aşamalı orsidopekside birinci aşamada sepragel (hylan b) kullanımının fibrozisden koruyucu etkisi var mıdır? Authors: Özkısacık, Sezen; Yazıcı, Mesut; Öztan, Mustafa Onur; Etensel, Barlas; Çulhacı, Nil; Gürsoy, Mustafa Harun Abstract: Amaç: Iki asamalı inmemis testis operasyonlarında birinci operasyonda skrotuma indirilemeyen testisin indirilebildigi yerde çevre dokulara yapıstıgı bilinmektedir. Bu çalısmada bir adhezyon bariyeri olan Sepragel'in, ratlarla olusturulan iki asamalı inmemis testis modelinde fibrotik yapısıklıklar ve spermatogenezis üzerine etkisinin arastırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalısmada rastgele seçilen 6 adet eriskin erkek rat kullanıldı. Her bir ratın sag testisi kasık insizyonundan dısarıya alınıp tekrar inguinal kanal içerisine yerlestirildi ve etrafına 0.5 cc Sepragel uygulandı. Ratların sol testisleri de kasık insizyonu ile dısarıya alınarak tekrar inguinal kanal içerisine yerlestirildikten sonra herhangi bir isleme tabi tutulmadı ve kontrol grubu olarak degerlendirildi. Postoperatif 21. gün testisler çıkartılarak histopatolojik olarak testis etraf dokularında fibrozis, enflamasyon skorlarına ve testis dokusunda da Johnsen skorlarına bakıldı. Istatiksel analizler için Mann-WhitneyUtesti ve ki- kare testleri kullanıldı. Bulgular: Fibrozis, enflamasyon ve Jonhsen skorlarının karsılastırıldıgı Sepragel uygulanan testisler ve çevre dokular ile kontrol grubu testisleri ve çevre dokuları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Bulgular: Çalısmamızda Sepragel kullanımının ratlarla olusturulan iki asamalı inmemis testis modelinde, ilk operasyondan sonra çevre dokulara olan fibrotik yapısıklıklar ve spermatogenezis üzerine etkisinin olmadıgı saptandı.; Objective: In two stage orchidopexy, it is a known fact that the testis which could not be fixed in the scrotum during the first operation adheres to circumferential tissue. The aim of this study was to evaluate the effect of Sepragel, an adhesion barrier agent, on fibrosis and spermatogenesis in two-stage undescending testis in a rat model. Methods: Six adult male rats were operated. Left and right testes of rats were taken out simultaneously via inguinal incision and placed back in the inguinal canal. Afterwards, 0.5 cc Sepragel was applicated in the surrounding tissue of the right testes (Spragel group). Left testes served as controls. All testes were extracted in the postoperative 21st day and they were examined histopathologically and their scores of fibrosis and inflammation and Johnsen scores were assessed. Mann-Whitney U and ki-square tests used for statistical analysis. Results: There was no significant difference between Sepragel and control groups in terms of fibrosis, inflammation and Johnsen scores. Conclusion: The use of Sepragel did not have any effect on the degree of fibrotic adhesions and spermatogenesis in a rat model of two-stage orchidopexy.

2006-01-01T00:00:00Z